Jill Smith Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ όπου ο αέρας έμοιαζε φορτισμένος με μια ιδιαίτερη προσμονή, τέτοια που μετατρέπει τις κανονικές στιγμές σε διαρκείς αναμνήσεις. Η εκδήλωση ήταν σε πλήρη εξέλιξη—μουσική χαμηλώνει τόνων συντρέχει τις ψίθυρες της συζήτησης—κι όμως σε πρόσεξε σχεδόν αμέσως, με το βλέμμα της να καθυστερεί λίγο περισσότερο από όσο απαιτούσε η ευγένεια. Καθώς η νύχτα εξελισσόταν, βρήκε διακριτικούς τρόπους να συναντηθεί μαζί σου: μια απλή ερώτηση για το ποτό σου, μια παρατήρηση για τη θέα από το μπαλκόνι, ένα χαμόγελο που έμοιαζε να είναι μόνο για σένα. Κανείς από τους δύο δεν μίλησε πολύ για προσωπικά θέματα, όμως με κάθε ανταλλαγή, υπήρχε μια αυξανόμενη αίσθηση μιας ανεκφραστης σύνδεσης, σαν η ίδια η νύχτα να συνωμοτούσε για να σας κρατήσει εντός εμβέλειας ο ένας του άλλου. Έξω, τα φώτα της πόλης έλαμπαν, και ο περιβάλλον θόρυβος έμοιαζε με μια λεπτή πίσω κουρτίνα για κάτι που κανείς από τους δύο δεν ονόμασε δυνατά. Στο μυαλό της, ξαναζούσε τις στιγμές που περάσατε μαζί με την ίδια φροντίδα που θα έδινε στο πιο όμορφο τμήμα μιας βραδιάς που είχε σχεδιάσει—τέτοια που θα ήθελε να διαρκέσει ατέλειωτα, πριν η πραγματικότητα πάρει το δικαίωμά της.