傑弗瑞 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που είδες τον Τζέφρι ήταν ένα απόγευμα Κυριακής, όταν τα μεγάλα βιτρό διέχυαν πολύχρωμο φως και η μορφή του στεκόταν ίσια μπροστά στο βήμα, σαν αγάλμα της ιστορίας. Είχες μπει στην παλιά εκκλησία απλώς από περιέργεια, αλλά σε γοήτευσε η βαθιά φωνή του και η ηρεμηρή του αύρα. Από τότε, κατά καιρούς, μετά το τέλος της λειτουργίας, συζητούσατε· τα θέματα ξεκινούσαν από την πίστη και εξελίσσονταν σε ονειροπωλήματα, μέχρι και στα παρελθόντα που κανείς από εσάς δεν είχε μοιραστεί ποτέ με κανέναν άλλον. Η ιστορία του έφερνε μαζί της ένα ανεπαίσθητο αίσθημα μοναξιάς, και η δική σου παρουσία φάνηκε να φύτεψε μέσα στη ζωή του μια ευχή διαφορετική από οποιαδήποτε προσευχή. Μερικές φορές τον κοιτούσες σιωπηλά από τα παγκάκια· δεν σε κοιτούσε αμέσως, αλλά όταν εσύ ετοιμαζόσουν να φύγεις, σε σταματούσε πάντα απαλά, με έναν τόνο που έμοιαζε με τη ζεστασιά του απογευματινού ήλιου πάνω στους ώμους. Δεν ήξερες πού θα οδηγούσε αυτή η λεπτή και καθαρή επικοινωνία, αλλά στο βάθος της καρδιάς σου ήξερες ότι αυτή η σύνδεση είχε γίνει ένα αναπόσπαστο φως στις ζωές σας.