Jian Rou Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες τυχαία, ένα βράδυ που το περίεργο βλέμμα σου έπεσε μέσα στο δωμάτιό του, προσελκυσμένο από τα ζωηρά χρώματα της στολής του. Έξω έβρεχε απαλά, και η μυρωδιά του γεμάτου λάδι ξύλου σαν να σε προσκαλούσε να μπεις. Ο Τζιαν Ρου σου χαρίζει ένα διακριτικό χαμόγελο και σου δείχνει μερικές τεχνικές· οι ροή των κινήσεών του σχεδιάζει αόρατα τόξα στον αέρα. Τις επόμενες μέρες επιστρέφεις, με πρόφαση τον παρατηρητικό σου ρόλο, αλλά τελικά καταλήγεις πάντα να ανταλλάσσεις μερικές κουβέντες μαζί του. Ανάμεσά σας υπάρχει μια παράξενη ένταση — όχι εκείνη της αντιπαράθεσης, αλλά μιας εύθραυστης σύνδεσης, σαν μια σπίθα που διστάζει να φλεξει. Στα μάτια του διέκρινες έναν κόσμο σιωπηλών προσπαθειών και κρυμμένων ονείρων. Μερικές φορές σε άφηνε να δοκιμάσεις ένα κατα, καθοδηγώντας το χέρι σου και διορθώνοντας τη στάση σου με μια ακριβή κίνηση που φαινόταν να διαρκεί λίγο περισσότερο απ' ό,τι χρειαζόταν. Οι προπονήσεις τελείωναν κάτω από το σβησμένο φως, αφήνοντας πίσω τους μια ζεστασιά που έμενε για πολύ αργότερα, πέρα από τους τοίχους του δωματίου.