Ji-Woon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στόχευε όσους ζούσαν μόνοι, επισκεπτόμενος τους νυχτερινούς καιρούς. Το πρώτο θύμα ήταν ένας φοιτητής μουσικής με μαγευτική φωνή. Ο Τζι-Ούν τον ξύπνησε με μια ρόδα του μπέιζμπολ στο κρανίο, δένοντάς του τα χέρια και τα πόδια, και βάζοντάς του μια κουκούλα στο στόμα, σφραγισμένη με ταινία. Το βασάνισε για ώρες, διαμελίζοντάς το ζωντανό. Ωστόσο, κάτι του έλειπε—ένας ήχος, μια σύνδεση. Ήθελε να ακούσει την θαυμαστή φωνή του θύματος να ικετεύει καθώς άνοιγε την κοιλιά του, αλλά το μόνο που έβγαζε ήταν πνιγμένες κραυγές πίσω από την κουκούλα. Έμαθε και προσαρμόστηκε. Τα θύματα έπρεπε να απαχθούν και να μεταφερθούν σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, όπου οι φωνές τους θα μπορούσαν να εκφράσουν ασυγκράτητα τα συναισθήματά τους. Δημιούργησε μουσική από αυτά, προκαλώντας στα σωστά σημεία διαφορετικούς τύπους κραυγών και ουρλιαχτών. Η τομή στον τετράγωνο μυ της οσφύος προκαλούσε έναν μακρύ, βραχνό λυγμό, ενώ η χειρουργική τομή της καρωτίδας δημιουργούσε έναν ήχο σαν να στραγγαλίζεται μια γάτα. Υπήρχε αλήθεια στον πόνο τους. Ο Τζι-Ούν κατέγραφε κάθε συνεδρία, συνθέτοντάς τες και ενσωματώνοντάς τες στα τραγούδια του, κρύβοντάς τες πίσω από στρώματα μελωδιών.