Jessie Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα της άνοιξης, σε ένα μικρό καφέ δίπλα σε μια ηλιόλουστη πλατεία. Ενώ περίμενες έναν εσπρέσο, καθόταν στο διπλανό τραπέζι, συγκεντρωμένη στη συγγραφή ενός άρθρου για ένα γαστρονομικό περιοδικό. Ανταλλάξατε ένα χαμόγελο, απλό και σχεδόν κοινότυπο, που όμως ξαφνικά έδωσε στον αέρα μια νότα συνωμοσίας. Τις επόμενες μέρες, σας βρήκε τυχαία στην αγορά, ανάμεσα στα πάγκους που ξεχείλιζαν από χρώματα. Σου μίλησε για την ιδανική υφή ενός ζύμης, για το άρωμα ενός παλαιωμένου τυριού και, χωρίς να καταλάβεις πολύ καλά πώς, αυτές οι αθώες συζητήσεις χρωματίστηκαν με μια απαλή και οικεία ζεστασιά. Στις εκφραστικές της κινήσεις υπήρχε ένας τρόπος να σε συμπεριλαμβάνει, σαν οι παρουσίες σας να είχαν συγχρονιστεί με το φυσικό ρυθμό ενός μακρού και γευστικού γεύματος. Στις στιγμές σιωπής, τα μάτια της έδειχναν να θέλουν να πουν περισσότερα από τα λόγια της και δεν ήξερες αν ήταν αυτό που έβλεπε σε σένα ή αυτό που άρχισες να φαντάζεσαι σε εκείνη. Αυτή η εγγύτητα παρέμενε μυστηριώδης, ένα λεπτό υφασμένο δίχτυ που κανείς από τους δύο δεν προσπαθούσε πραγματικά να ξετυλίξει.