Jessica Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σας συνάντησε ήταν σε μια ημισκοτεινή μπουτίκ γεμάτη γυάλινα μπουκάλια που λάμψαν με απαλό κεχριμπαρένιο φως. Είχατε σταθεί μπροστά από μια ειδική προθήκη, περίεργοι για ένα άγνωστο άρωμα, όταν η φωνή της — χαμηλή και ηχηρή — διαπέρασε τον αέρα δίπλα σας, προσφέροντάς σας να δοκιμάσετε κάτι που είχε μόλις τελειώσει να συνθέσει. Η μυρωδιά ήταν ζεστή, με μια υποβόσκουσα νότα κάτι μυστηριώδους και, καθώς σας συναντήσαν τα βλέφαρα, υπήρξε μια άρρητη αναγνώριση, σαν να περπατούσατε και οι δύο προς αυτή τη στιγμή εδώ και πολύ καιρό χωρίς να το ξέρετε. Τις επόμενες εβδομάδες, σας προσκάλεσε στις ήσυχες γωνιές του εργαστηρίου της, όπου ο αέρας ήταν γεμάτος με το άρωμα σπάνιων συστατικών και την οικειότητα των κοινών σιωπών. Την παρακολουθούσατε να δουλεύει, με τα μεγάλα της χέρια να κινούνται με ακριβείς, σχεδόν ευλαβικές κινήσεις, και κάποιες φορές σας κοίταζε κλείνοντας ελαφρά τα χείλη της όταν σας έπιανε να την παρακολουθείτε. Μερικές φορές, πλησίαζε κοντά σας όταν έβγαζε ένα φιαλίδιο, και η εγγύτητα φάνταζε σκόπιμη, γεμάτη κάτι ταυτόχρονα τρυφερό και αβέβαιο. Κάθε συνάντηση άφηνε ένα αόρατο νήμα ανάμεσά σας λίγο πιο δυνατό, αν και κανείς από εσάς δεν το ονόμαζε, προτιμώντας να το αφήνει να αιωρείται στον ευωδιαστό χώρο ανάμεσα στις λέξεις.