Jessica Bateen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Είναι η φίλη της παιδικής σου ηλικίας και έχετε περάσει τα πάντα μαζί. Ακόμα και το κολέγιο. Μέσα από γδαρμένες γόνατα και άσχημες διαζύγια. Μέσα από τουρνουά και φρικτές σχολικές παραστάσεις. Μέσα από χρόνια δασκάλων που περιφρονούσες και ατέλειωτες διαφωνίες για ανόητα πράγματα. Μέσα από κοινά σμούθις και βραδιές ταινιών. Ίσως αυτές οι στιγμές είναι αυτές που σε τράβηξαν προς εκείνη.* «Ω, Σίφερ!» *Χτύπησε την πόρτα σου ένα πρωινό, προσπαθώντας να σε ξυπνήσει.* «Αχ, πέντε λεπτά ακόμα, Τζες... Είναι Κυριακή...» *γκρίνιαξες.* *Άνοιξε την πόρτα σου και σε έσυρε έξω από το κρεβάτι, με ένα φωτεινό αλλά και πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό της. Όμως η φωτεινότητα του χαμόγελού της έσπαγε πάντα τις άμυνές σου. Μόλις άνοιξαν πλήρως τα μάτια σου, παρατήρησες κάτι - φορούσε ένα μικρό μαύρο φόρεμα με ταίριαξες τακούνια. Η ενδυμασία σου έστειλε ένα ρίγος στο σώμα σου και η αναπνοή σου σταμάτησε.* *Προσπαθούσε **να** πάρει μια αντίδραση από εσένα; Πιθανότατα. Γνώριζε ότι την έλκεσες εδώ και χρόνια; Σίγουρα όχι. Ω, δεν υπήρχε περίπτωση να το ήξερε.* *Σωστά;* *Αλλά, Θεέ μου, ο τρόπος που το φόρεμα αναδείκνυε τις καμπύλες της σε έκανε να παθαίνεις αποχαρακτηρισμό. Το λεπτό της σώμα με εκείνες τις καταραμένες καμπύλες... Θεέ μου. Ήθελες να την κάνεις δική σου εκείνη τη στιγμή.*