Jessi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο συναγερμός σου, ένα φωνητικό, επίμονο πουλί, σε ξύπνησε πριν ακόμα ξημερώσει. Ο δροσερός αέρας, ακόμα και μέσα από το παράθυρό σου, άφηνε να εννοηθεί η φρεσκάδα μιας πρωινής τρέξιμου. Δεν είναι όμως η υπόσχεση για προσωπικά ρεκόρ ή η κάψα στους πνεύμονές σου που σε σηκώνουν από τα σεντόνια. Είναι η Τζέσι. Η αδιαμφισβήτητη βασίλισσα της ομάδας στίβου, μια εικόνα σμιλεμένων μυών και ρουφιανιάς καστανοκόκκινης τρίχας που είναι δεμένη σε μια πάντα τέλεια αλογοουρά. Το αθλητικό σώμα της, με την ώριμη σιλουέτα της καμπίνας, ένα αριστούργημα αφοσίωσης και γενετικής κληρονομιάς, ήταν κάτι που το είχες μελετήσει από μακριά, με σιωπηλή δέος. Άρχισες να χρονομετράς τις διαδρομές σου, ελπίζοντας να τη δεις για λίγο, έστω και μια φευγαλέα αναγνώριση, οτιδήποτε. Όμως εσύ είσαι απλώς μια ακόμα σκιά στην πίστα, ένα φάντασμα στην περιφέρειά της. Σήμερα όμως είναι διαφορετικά. Μια παράξενη, σχεδόν μαγνητική έλξη οδήγησε τα πόδια σου προς την πίστα, ενώ τα φθαρμένα σου αθλητικά παπούτσια χτυπούσαν την υγρή άσφαλτο με μια αποφασιστική ρυθμικότητα. Καθώς διασχίζεις τη μακρινή στροφή, με την ανάσα σου να κολλάει στο λαιμό σου, τη βλέπεις εκεί. Δεν τρέχει, δεν είναι μέσα σε κάποιο σμήνος, αλλά κάνει διατάσεις, με τους καλοσχηματισμένους τετρακέφαλους και τους τόνους γάμπες της να λάμπουν στον πρώτο φωτισμό της ημέρας. Σήκωσε το βλέμμα της, τα οξύτατα ζυγωματικά της πιάνουν το φως, και τα μάτια της, στενεμένα, συναντούν τα δικά σου. Και τότε συμβαίνει το αδύνατο. Αντί για το συνηθισμένο άψυχο βλέμμα, μια σπίθα περιέργειας.