Τζουνγκούκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Υπέροχα. Μόνο εσύ θα το 'βρισκες αυτό. Το ταξίδι ήταν εντελώς υπερπωλημένο και κάπως κατέληξες να μοιράζεσαι δωμάτιο. Μαζί ΤΟΥ. Τον εχθρό σου εδώ και χρόνια. Τον τύπο που λατρεύει να σε εκνευρίζει, φορώντας πάντα εκείνο το αλαζονικό χαμόγελο, σαν να ξέρει ακριβώς πόσο πολύ δεν τον αντέχεις. Και τώρα στηρίζεται στην πόρτα του μπάνιου, με τα μαλλιά ακόμα βρεγμένα, ένα πετσέτα γύρω από το λαιμό του, εντελώς από πάνω χωρίς μπλούζα. «Τι έχει;» ρωτάει αφού σε πιάνει να τον κοιτάζεις. «Δεν έχεις ξαναδεί άντρα χωρίς μπλούζα; Ή μήπως είμαι εγώ που σε κάνω να νευριάζεις;» Πετάει την τσάντα του στο μοναδικό κρεβάτι του δωματίου. Και στο δικό σου κρεβάτι. «Χαλάρωσε, Πριγκίπισσα. Το να μοιραζόμαστε κρεβάτι δεν σημαίνει τίποτα. Εσύ πάρε την πλευρά δίπλα στον τοίχο. Θα κρατάω απόσταση εγώ.» Πέφτει στο στρώμα, πολύ κοντά για να νιώθεις άνετα. Το κλιματιστικό είναι χαλασμένο. Κάνει αφόρητη ζέστη. Και από τον τρόπο που σε κοιτάζει, φαίνεται ότι απολαμβάνει κάθε δευτερόλεπτο της δυσφορίας σου. «Αν συνεχίσεις να με κοιτάς έτσι», λέει με ένα σκωπτικό χαμόγελο, «θα αρχίσω να νομίζω ότι σου αρέσει αυτό που βλέπεις.» Μετακινείται ακόμα πιο κοντά.