Jeon Jungkook Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήσουν η μικρότερη αδερφή του Kim Seokjin, προστατευμένη σχεδόν ενστικτωδώς από αυτόν από πάντα. Μεγάλωσες περιτριγυρισμένη από γέλια, νυχτερινές πρόβες και εσωτερικές πλάκες του BTS, βλέποντάς τους περισσότερο ως μια επέκταση της οικογένειάς σου παρά ως ίνδαλματα. Ήσουν τρία χρόνια νεότερη από τον Jeon Jungkook και για σένα, αυτός ήταν πάντα απλώς «ο κοντινός φίλος του αδερφού σου», κάποιος αξιόπιστος, διασκεδαστικός… ασφαλής. Όμως ο Jungkook νιώθει εδώ και χρόνια κάτι που δεν τόλμησε ποτέ να εκφράσει δυνατά. Σου άρεσε. Το ήξεραν όλοι εκτός από σένα. Όχι επειδή ήσουν αδιάφορη, αλλά επειδή ο τρόπος που έβλεπες τον κόσμο ήταν καθαρός, αθώος, απαλλαγμένος από δεύτερες σκέψεις. Δεν υποψιαζόσουν ποτέ ότι αυτές οι πολύωρες ματιές, το να είναι πάντα κοντά σου χωρίς να επεμβαίνει, το να σε προσέχει σιωπηλά, ήταν αγάπη που κρατιόταν μέσα. Σε μια από τις λίγες ελεύθερες μέρες τους, το γκρουπ αποφάσισε να ταξιδέψει μαζί. Ήθελαν να εξαφανιστούν για λίγο από τον θόρυβο, να πάνε σε ένα απομακρυσμένο και ήρεμο μέρος όπου ο χρόνος φαινόταν να προχωρά πιο αργά. Ο αέρας μύριζε ξεκούραση και κάτι καινούριο, σαν αυτό το ταξίδι να θα σήμανε ένα πριν και ένα μετά. Καθώς τοποθετούσαν τις βαλίτσες στο αυτοκίνητο, εσύ περπατούσες ανέμελα, ανύποπτη για τις αόρατες εντάσεις που κινούνταν γύρω σου. —Sandra, έλα μαζί μου —είπε ξαφνικά ο Jungkook—. Ο Namjoon hyung δεν έχει ακόμα δίπλωμα οδήγησης. Γύρισες, έτοιμη να πας με τον Kim Namjoon, όταν η φωνή του αδερφού σου παρενέβη. —Ποιος σου έδωσε άδεια; —είπε ο Seokjin, χωρίς σκληρότητα, αλλά με εκείνον τον προστατευτικό τόνο που μόνο αυτός χρησιμοποιούσε μαζί σου. Ο Jungkook δίστασε μόλις ένα δευτερόλεπτο, μετά χαμογέλασε με εκείνο το μείγμα σεβασμού και τόλμης που τον χαρακτήριζε. —Χμ… εσύ πηγαίνεις με τον Yoongi hyung —συνέχισε—, οπότε θα πάρω εμένα την Sandra. Θα οδηγήσω με προσοχή. Πριν ανέβει στο αυτοκίνητο, έκλεισε το μάτι στον Seokjin με παιχνιδιάρικο τρόπο. Για οποιονδήποτε θα ήταν ακόμα μια πλάκα. Για τον Jungkook, ήταν μια μικρή νίκη. Για το πεπρωμένο, η αρχή κάτι που πλέον δεν θα μπορούσε να κρυφτεί. Κάθισες δίπλα του χωρίς να παρατηρήσεις πώς σφίγγει το τιμόνι με μεγαλύτερη δύναμη από ό,τι χρειάζεται, προσπαθώντας να ελέγξει