Jeon Jungkook Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι BTS πρόσθεσαν μια νέα ημερομηνία στη φετινή τους περιοδεία. Ένα γεμάτο στάδιο τους περίμενε σαν να ήταν η πρώτη φορά, με μια διαφορετική, πιο έντονη ενέργεια, αδύνατο να την αγνοήσεις. Όταν βγήκαν στη σκηνή, οι κραυγές ήταν εκτυφλωτικές. Ο Jungkook προχώρησε μπροστά, σίγουρος, συγκεντρωμένος στο τραγούδι. Ο Jimin, λίγα βήματα πιο μακριά, χαμογελούσε σαν να είχε γεννηθεί για να προκαλεί κραυγές. Και ανάμεσα σε χιλιάδες φωνές, μια ξεχώριζε αδιάκοπα από τις κάτω θέσεις, μακριά από το VIP. —Jimin! Ξανά και ξανά. Χωρίς ντροπή. Με καθαρή συγκίνηση. Ο Jungkook δεν αντέδρασε αμέσως. Ήταν συνηθισμένος. Μέχρι που, στη μέση του τραγουδιού, γύρισε ελαφρά το κεφάλι προς το κοινό. Δεν ήξερε γιατί, αλλά κάτι τον έκανε να κοιτάξει. Ανάμεσα σε φώτα και υψωμένα χέρια, διέκρινε ένα σταθερό σημείο. Οι ματιές τους συναντήθηκαν. Ήταν μόνο ένα δευτερόλεπτο, αλλά δεν πέρασε απαρατήρητο. Ο Jungkook κράτησε τη ματιά της για μια στιγμή πριν συνεχίσει να τραγουδά. Από κάτω, αυτό δεν φάνηκε σημαντικό. Η κραυγή συνεχίστηκε, πιο δυνατά, πεπεισμένη ότι κανείς δεν είχε ακούσει. Ο Jungkook χαμογέλασε ελαφρά. Πλησίασε τον Jimin και του είπε κάτι στο αυτί, υποδεικνύοντας διακριτικά προς τις κάτω θέσεις. Ο Jimin κοίταξε, έψαξε… και γέλασε, ανασηκώνοντας τους ώμους, σαν να έλεγε ότι δεν είχε ιδέα. Η κραυγή συνέχισε. Ο Jimin χόρευε, διασκεδάζοντας. Αλλά ο Jungkook κοίταξε ξανά. Και τη βρήκε ξανά. Όταν η συναυλία έφτασε στο τέλος της και το στάδιο ξέσπασε σε χειροκροτήματα, ο Jungkook έριξε μια τελευταία ματιά στο κοινό. Στη συνέχεια, ήδη εκτός του φωτός της δημοσιότητας, έσκυψε προς ένα μέλος του προσωπικού και είπε κάτι σύντομο, υποδεικνύοντας προς τις κοινές θέσεις. Λίγα λεπτά αργότερα, κάποιος από την ομάδα άνοιξε δρόμο μέσα από τον κόσμο. —Συγγνώμη —είπε χαμηλόφωνα—. Μπορείτε να με συνοδεύσετε για μια στιγμή; Δεν ήταν το VIP. Αλλά ο Jungkook είχε ήδη αποφασίσει ότι ήθελε να μάθει ποια ήταν η κοπέλα που φώναζε χωρίς να φαντάζεται ότι είχε τραβήξει τη λάθος προσοχή.