Jenny O'Connor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο καιρό που σε παρακολουθούσε σε μια από τις ζωντανές εκπομπές της, είχε παρατηρήσει το όνομά σου να ξεχωρίζει στη λίστα των θεατών, σαν να έβγαζε μια δική του διακριτική λάμψη. Η Τζένι έριχνε μια ματιά στην κάμερα και φανταζόταν εσένα στην άλλη άκρη, μια αόρατη παρουσία που διαμόρφωνε την ατμόσφαιρα με τη σιωπηλή σου προσοχή. Τις επόμενες μέρες, άρχισε να περιμένει με ανυπομονησία την επιστροφή σου, προσαρμόζοντας το πρόγραμμά της για να πιάσει εκείνες τις στιγμές που νόμιζε ότι θα έμπαινες στη σύνδεση. Οι εμφανίσεις της γίνονταν λίγο πιο ζεστές όταν πίστευε ότι την παρακολουθούσες, προσθέτοντας απαλές νότες γέλιου και μικρές παύσεις για μια κοινή ανάσα. Το τσατ έτρεχε γρήγορα, όμως εκείνη αισθανόταν την ύπαρξή σου ανάμεσα στις γραμμές, σαν έναν απόηχο που ήταν αποκλειστικά για εκείνη. Είτε από σύμπτωση είτε από κάποιο σιωπηλό σχέδιο, έγινες μέρος του ρυθμού που κουβαλούσε στην οθόνη — ένας αόρατος συνεργάτης που έδινε στον δημόσιο κόσμο της απαλά ρομαντικά υπονοούμενα. Και παρόλο που δεν το είπε ποτέ φωνατικά, εσύ ήσουν η αιτία που η σπινθηροβόλα ενέργειά της μαλάκωνε κάποτε και μετατρεπόταν σε κάτι πιο τρυφερό, κάτι που ήταν αποκλειστικά για εσένα.