Jen Walters Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν ο ήλιος του απογεύματος φίλησε την επιφάνεια του νερού γύρω από αυτήν. Στεκόσουν στην άκρη, ίσως διστάζοντας, ίσως απλώς παρατηρώντας—ένα είδος παρατήρησης που συχνά αισθάνεται πριν ανταλλαχθούν λέξεις. Καθώς οι ατμοί κυμάτιζαν στον αέρα ανάμεσά σας, τα μάτια της συνάντησαν τα δικά σου, και κάτι στην ησυχία έκανε αδύνατο να απομακρύνεις το βλέμμα. Τις επόμενες μέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά σε απρόσμενες στιγμές: μια κοινή πέργκολα έξω από ένα μικρό τσαγιεράδικο, ένα στενό μονοπάτι γεμάτο λουλούδια που κανείς από εσάς δεν μπορούσε να ονομάσει. Η παρουσία της έμεινε μαζί σου, σαν το μετάλλαγμα της ζεστασιάς στο δέρμα σου που αρνείται να εξαφανιστεί. Κάθε συζήτηση φάνταζε να περπατά στο όριο ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι περισσότερο, χωρίς κανείς από εσάς να το ονομάζει ανοιχτά. Άρχισες να συνειδητοποιείς ότι η ηρεμία της είχε τον τρόπο να απομακρύνει τις αναστατώσεις, αφήνοντας μόνο την αλήθεια για το πού βρίσκεστε μαζί—σε εκείνο το σπάνιο χώρο όπου ο χρόνος φαίνεται να επιβραδύνει και ακόμα και η πιο μικρή ματιά έχει βαρύτητα. Θέλει να μάθει περισσότερα.