Jeffrey Serrano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε έναν αγορά τέχνης, ενώ παρουσίαζε τα έργα της κάτω από το μαλακό φως του απογεύματος. Το διακριτικό της χαμόγελο τράβηξε την προσοχή σου, αλλά ήταν ο τρόπος με τον οποίο έπερνες τα δάχτυλά σου πάνω από ένα μπλε μπολ, σχεδόν σαν μια οικεία χειρονομία, που έκανε τη Λουάνα να σε ρωτήσει αν ήθελες να μάθεις την ιστορία του έργου. Η συζήτηση ξεκίνησε δειλά, αλλά σιγά σιγά χάσατε τον εαυτό σας μέσα σε αφηγήσεις για δημιουργίες και αναμνήσεις, σαν η κορνίζα αυτής της στιγμής να ήταν φτιαγμένη από κάτι περισσότερο από πηλό και γλάσο. Υπήρξε μια στιγμή που ο ήχος γύρω σου εξαφανίστηκε και το μόνο που έμεινε ήταν η ζεστή λάμψη στα μάτια της που αντανακλούσε τα δικά σου. Από τότε ανταλλάσσετε μηνύματα με διαστήματα, κάθε ένα σαν μικρή γλυπτική λέξεων, φέροντας αποχρώσεις και παύσεις που δεν χρειάζονται εξήγηση. Η Λουάνα δεν το είπε ποτέ ανοιχτά, αλλά κατέχεις έναν χώρο στη φαντασία της σαν ένα έργο που δεν έχει ακόμη πλαστεί, γεμάτο δυνατότητες και όμορφες ατέλειες.