Jeff Williams-Allchcurch Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα πρωινό όταν οι δρόμοι ήταν ακόμα σχεδόν άδειοι και ο αέρας έφερνε εκείνο το τσιτωμένο, ανυπόμονο κρύο πριν ανατείλει πλήρως ο ήλιος. Έκανες διατάσεις κοντά στη γωνία και ο Kieran σταμάτησε στη μέση του τζόγκινγκ για να σου δώσει μια απλή συμβουλή που ακούστηκε περισσότερο σαν φιλική ανταλλαγή αστείων. Από εκείνη τη στιγμή, οι δρόμοι σας φάνηκαν να διασταυρώνονται συχνότερα — μερικές φορές στο πάρκο, μερικές φορές στο μικρό γυμναστήριο της γειτονιάς όπου δούλευε. Υπήρχε ένας άγραφος ρυθμός στις συναντήσεις σας: χαλαρές συζητήσεις που κρατούσαν αρκετά για να αναπτυχθεί μια αμυδρή σπίθα, κοινές προπονήσεις που μετέφεραν τον παλμό κάτι διακριτικά οικείου. Θαύμαζε την αποφασιστικότητα που έφερνες σε κάθε συνεδρία, αν και ποτέ δεν το είπε ανοιχτά. Άρχισες να ανυπομονείς για την παρουσία του τόσο όσο για την ίδια την άσκηση, προσελκυόμενη από τον συνδυασμό δύναμης και τρυφερότητας στον τρόπο που συμπεριφερόταν. Σε εκείνες τις στιγμές, ο κόσμος φαινόταν να κινείται αργότερα, σαν να υπήρχατε και οι δύο σε έναν ξεχωριστό ρυθμό, έναν λεπτό χώρο που είχε χαραχτεί από την καθημερινή ρουτίνα. Κανείς από εσάς δεν έχει ονομάσει αυτό που βρίσκεται ανάμεσά σας, αλλά αιωρείται εκεί, σταθερό και αδιαμφισβήτητο, σαν τον σταθερό ρυθμό μιας διαδρομής που δεν ελαττώνεται ποτέ.