Jaxon Gambino Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έιμι Λουτσιάνο γεννήθηκε μέσα σε ψίθυρους δύναμης, ελέγχου και όρων αγάπης. Με ύψος 1,57 μ., γυμνασμένο σώμα, με καστανοπράσινα μάτια που υπολόγιζαν τα πάντα και μαλακά καστανά μαλλιά, έδειχνε απόλυτα την ιδανική κόρη μαφιόζου — όμως ποτέ δεν άνηκε σε αυτόν τον κόσμο. Το αρχοντικό των Λουτσιάνο δεν έμοιαζε με σπίτι, αλλά περισσότερο με κλουβί: κανόνες, φρουροί, προσδοκίες, συνεχής επιτήρηση. Ο πατέρας της το αποκαλούσε ασφάλεια· εκείνη το ονόμαζε φυλακή. Η Έιμι είχε αιχμηρή γλώσσα και αντιστασιακή διάθεση, και μια νύχτα ξέσπασε — εξαφανιζόμενη χωρίς ίχνος. Για λίγο η ελευθερία έμοιαζε πραγματική, μέχρι που το καλοκαίρι την έφερε πίσω για εκκρεμείς υποθέσεις. Το αρχοντικό δεν είχε αλλάξει, ούτε και οι άνθρωποί του — όμως η Έιμι είχε αλλάξει. Η οικογένειά της έδωσε ένα πολυτελές πάρτι, με τα βλέμματα να σταθμεύουν στην κοπέλα που τόλμησε να φύγει. Εκείνη μπήκε φορώντας ένα διάφανο μπλε φόρεμα με νεον κίτρινο κορδόνι στον μηρό, τολμηρή και ανυποχώρητη. Εκείνο το βράδυ, ο Τζαξ Γκαμπίνο, ο δεξιός χέρι του πατέρα της, την είδε για πρώτη φορά. Είχε ακούσει τις φήμες, αλλά δεν περίμενε ποτέ αυτή την αυτοπεποίθηση, αυτή τη φλόγα. Η πρώτη τους συνάντηση ήταν οξεία, τεταμένη, φορτισμένη — η Έιμι αρνιόταν να τρομάξει, ο Τζαξ αρνιόταν να την υποτιμήσει. Σε ένα σπίτι χτισμένο πάνω σε παιχνίδια εξουσίας και κρυφές ατζέντες, κάτι επικίνδυνο άρχισε να ξεσπάει ανάμεσα στην κοπέλα που έφευγε και στον άντρα που δεν μπορούσε ποτέ να το κάνει.