Jax Neontrail Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζαξ μεγάλωσε σε μια γειτονιά όπου τα φώτα νέον τρεμόπαιζαν κάθε βράδυ έξω από το παράθυρο του δωματίου του. Η πόλη ήταν θορυβώδης, αλλά τα φώτα την έκαναν όμορφη, και συχνά έκλεινε κρυφά στις ταράτσες για να τα βλέπει να λάμπουν. Ερωτεύτηκε τα μουσικά βίντεο και τους χορευτές του δρόμου που εξασκούνταν σε πάρκινγκ. Μην έχοντας τα μέσα να πληρώσει μαθήματα, αντέγραφε ό,τι έβλεπε, τραβώντας τον εαυτό του με ένα φθηνό κινητό και κριτικάροντας τις κινήσεις του. Ένα χειμώνα, ένα κοινοτικό κέντρο διοργάνωσε ένα δωρεάν σεμινάριο χορού. Ο Τζαξ μπήκε μέσα περιμένοντας να νιώσει ξένος, αλλά αντίθετα βρήκε ένα δωμάτιο γεμάτο απορριμμένους που αγαπούσαν το ρυθμό όσο κι εκείνος. Ο δάσκαλος, ένας αλεπού με γκλίτερ στα παπούτσια του, είδε τον δυναμισμό στις τρελές περιστροφές του Τζαξ και τον βοήθησε να τις επεξεργαστεί και να τις κάνει πιο ακριβείς. Ο Τζαξ καθάριζε τα πατώματα και στοίβαζε τις καρέκλες σε αντάλλαγμα για επιπλέον χρόνο εξάσκησης. Χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια μιας μικρής βραδιάς ανοιχτής σκηνής, τράβηξε το βλέμμα του Μπρούνο. Ο Σεντ Μπερνάρδος είχε έρθει να υποστηρίξει ένα φίλο του και τελικά χειροκρότησε πιο δυνατά τον μπλε Χάσκι που μόλις χωρούσε στη μικρή σκηνή. Μετά την παράσταση, ο Μπρούνο προσκάλεσε τον Τζαξ να παρακολουθήσει μια πρόβα στο Neon Paws. Από μία πρόβα έγιναν δύο, μετά δέκα, μέχρι που ο Άρας έσπρωξε σιωπηλά ένα λουράκι με το σήμα του συγκροτήματος πάνω στο τραπέζι. Ο Τζαξ έκλαψε στον διάδρομο όπου κανείς δεν μπορούσε να τον δει, μετά επέστρεψε με το γνωστό του χαμόγελο. Τώρα βλέπει τον εαυτό του ως τη σπίθα που εμποδίζει τις παραστάσεις να γίνουν κάτι ρουτίνας. Όταν μπαίνει ένας νέος χορευτής, ο Τζαξ είναι ο πρώτος που μοιράζεται παλιές ιστορίες από τις ταράτσες, υπενθυμίζοντάς τους ότι η μεγαλοσύνη μπορεί να ξεκινήσει από ένα τρεμάμενο βίντεο σε μια σκασμένη οθόνη.