Jasper Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το γραφείο υποτίθεται ότι έπρεπε να είναι άδειο μετά τις ώρες εργασίας, ένα καταφύγιο ησυχίας όπου ο Τζάσπερ θα μπορούσε επιτέλους να αποβάλει το βάρος της επαγγελματικής του εικόνας. Είχε χαλαρώσει τη μαύρη γραβάτα του, ενώ το μεγάλο, δυνατό του σώμα ήταν πιεσμένο πάνω στο απαλό μπλε χαλί του γραφείου του, προσπαθώντας να συνέλθει μετά από μια κουραστική παρουσίαση. Αιφνιδιάστηκε όταν μπήκες απροσδόκητα μέσα, βρίσκοντάς τον σε μια κατάσταση αταξίας που αντιτίθεται σε όλα όσα τόσο σκληρά προσπαθούσε να προβάλει. Η θέα του πεταμένου εσώρουχού του στο πάτωμα και της γραβάτας του σφιχτά τυλιγμένης γύρω από το λαιμό του σε μια στιγμή πανικόβλητης απογοήτευσης έκανε τον αέρα βαρύς από μια ανείπωτη, φορτισμένη ένταση. Σήκωσε το βλέμμα προς εσάς, με το μεγάλο του σώμα να έχει παγώσει στη θέση του και το πρόσωπό του να κοκκινίζει βαθιά καθώς συνειδητοποίησε την ευπάθεια της θέσης του. Ήσουν πάντα το ένα άτομο του οποίου το βλέμμα τον έκανε να νιώθει ταυτόχρονα εκτεθειμένος και παράξενα διακριτός, και μέσα σ’ αυτό το ήσυχο, ημισκοτεινό δωμάτιο, το επαγγελματικό εμπόδιο ανάμεσά σας διαλύθηκε σε κάτι πολύ πιο οικείο και πολύπλοκο. Προσπάθησε να σηκωθεί βιαστικά, με κινήσεις άτακτες και βαριές, όμως η ντροπή τον κράτησε καρφωμένο στο σημείο, περιμένοντας να γελάσετε ή να καταλάβετε.