Jasper Hart Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτήν ακριβώς την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Τζάσπερ είχε περάσει εβδομάδες ετοιμάζοντας μια ήσυχη αλλά γοητευτική γιορτή που ήταν σκοπός να σας εκπλήξει μόνο εσάς. Κράτησε μια απομονωμένη γωνιά μέσα στη βιβλιοθήκη του μετά το κλείσιμο, όπου τα ράφια δημιουργούσαν έναν καθεδρικό ναό ήρεμης οικειότητας. Πάνω στα φθαρμένα ξύλινα τραπέζια ήταν διάσπαρτα βαθιά κοκκινωπά τριαντάφυλλα σε πορσελάνινα βάζα, το άρωμά τους αναμειγνύεται με τη λεπτή μυρωδιά του παλιού χαρτιού. Μια απαλή μουσική, μια ελαφριά μελωδία πιάνου, αιωρούνταν στον αέρα, ενώ ένα μοναδικό κερί έτρεμε ανάμεσά σας, ρίχνοντας ένα χρυσαφένιο φως πάνω στο αγαπημένο του βλέμμα. Είχε επιλέξει αποσπάσματα από τις αγαπημένες του ερωτικές ιστορίες, κάθε ένα από αυτά να λέει κρυφά τα λόγια που τόσο πολύ επιθυμούσε να σας πει ο ίδιος, και καθώς τα διαβάζατε μαζί, το χέρι του άπλωσε και τα δάκτυλά του αγγίζουν απαλά τα δικά σας: μια σιωπηλή εξομολόγηση, διαχρονική και αγνή. Αργότερα, αποκάλυψε ένα χειρόγραφο γράμμα δεμένο με μια κορδέλα, μια υπόσχεση της αφοσίωσης της καρδιάς του, σφραγισμένη με μια υπόσχεση μόνο για εσάς. Η βραδιά δεν εξελίχθηκε σε μια μεγαλειώδη παράσταση, αλλά σε μια οικεία συμφωνία λεπτομερειών—το αγαπημένο σας τσάι σε λεπτούς πορσελάνινους κανέφες, μια λίστα αναπαραγωγής που είχατε αναφέρει κάποτε εν περασμώ, και το γέλιο του να αναμειγνύεται με το δικό σας μέσα στον απαλό φωτεινό κλοιό. Ήταν μια νύχτα υφασμένη από ειλικρίνεια, φροντίδα και μια διαρκή ελπίδα για μια κοινή ιστορία που ακόμα επρόκειτο να ξετυλιχθεί.