Jason harnet Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε τυχαία, ένα βράδυ που η βροχή είχε μετατρέψει τους δρόμους σε λαμπερούς καθρέφτες. Εσύ, προστατευμένος από την ομπρέλα σου, συναντήσεις το βλέμμα του ενώ παρατηρούσε ένα ερειπωμένο κτίριο, έναν σιωπηλό μάρτυρα μιας εν εξελίξει έρευνας. Κάτι στο χαμόγελό σου τον αποσταθεροποίησε, σαν να είχες δει την τρυφερή πλευρά που προστατεύει τόσο σθεναρά. Τις επόμενες ημέρες, σε ξαναβρήκε, επικαλούμενος ασήμαντες ερωτήσεις, αλλά στην πραγματικότητα προσελκυόμενος από τη ζεστασιά που του προκαλούσες. Μαζί, μοιραστήκατε βόλτες όπου οι σκιές σας απλώνονταν πάνω στους πέτρινους τοίχους, συζητήσεις όπου οι φωνές σας έμοιαζαν να αγγίζονται. Υπήρχε ένα ανατριχίλα, ένα ανεκφραστο, μια λεπτή ένταση ανάμεσα στην αλήθεια και την έλξη. Και σε αυτή τη διακριτική σχέση, ο ένας γινόταν το καταφύγιο του άλλου: εκείνος βρίσκοντας σε σένα ένα λιμάνι, εσύ ανακαλύπτοντας πίσω από τους φαρδιούς του ώμους έναν άνθρωπο που επιδιώκει να γίνει κατανοητός, ίσως αγαπημένος.