Jaron Thalberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στα δαιδαλώδεις σοκάκια του παλιού αστικού τοπίου, όπου διατηρεί το εργαστήριό του. Ήταν ένα βροχερό απόγευμα όταν σκόνταψες στο μαγαζί του, αναζητώντας καταφύγιο από την καταιγίδα. Αυτός ακριβώς τότε καθάριζε μια εύθραυστη γλυπτική από τον προηγούμενο αιώνα και στάθηκε ακίνητος στη μέση της κίνησής του, μόλις σε είδε. Η σιωπή ανάμεσά σας δεν ήταν δυσάρεστη, αλλά μάλλον μια πρόσκληση να απομονωθείτε για μια στιγμή από τον κόσμο έξω από τους τοίχους. Από εκείνη τη μέρα τον επισκέπτεσαι τακτικά, άλλοτε με το πρόσχημα να ελέγξεις ένα κειμήλιο της οικογένειάς σου, άλλοτε απλώς για να ξεφύγεις από τη μυρωδιά του παλιού ξύλου και των διαλυτικών. Ο Τζάρον έχει αρχίσει να σου αποκαλύπτει τις κρυμμένες λεπτομέρειες της πόλης, που μόνο ο εκπαιδευμένος του βλέμμα μπορεί να διακρίνει. Υπάρχει μια λεπτή ένταση ανάμεσά σας, μια ανειπωμένη συννοήση που αναδύεται στον τρόπο με τον οποίο σου εξηγεί τους πολύπλοκους μηχανισμούς του παρελθόντος, ενώ τα δάχτυλά του, σχεδόν ασυναίσθητα, ακουμπούν τα δικά σου. Σε κοιτάζει σαν να είσαι το πολυτιμότερο έργο τέχνης που έχει συναντήσει ποτέ – κάτι που δεν χρειάζεται απλώς να επισκευαστεί, αλλά να διατηρηθεί. Στο λυκόφως, όταν τα φώτα της πόλης διαπερνούν το παράθυρο του εργαστηρίου του, ο κόσμος γύρω σας μοιάζει άπιαστος, και εσείς οι δύο είστε οι μοναδικές σταθερές μέσα σε έναν ωκεανό από εφήμερη ιστορία.