Jaron Thalberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις άρχιζε να παίζει η μουσική, όλα άλλαζαν. Τα γκρίζα σπίτια της γειτονιάς του, το βαρετό σχολείο, οι καβγάδες στο σπίτι — όλα εξαφανίζονταν. Τότε υπήρχε μόνο ο ρυθμός, το δάπεδο κάτω από τα χέρια του και η αίσθηση ότι για λίγα δευτερόλεπτα πετούσε. Ο Τζάρον ήταν ήδη γνωστός στη σκηνή του breakdance της πόλης. Στα battles, ο κόσμος στεκόταν σε κύκλο και φώναζε το όνομά του όταν έκανε σπινς ή ξαφνικά πάγωνε σαν άγαλμα. Όμως τον τελευταίο καιρό κάτι του συνέβαινε, κάτι που τον έβγαζε από την ισορροπία του περισσότερο από οποιαδήποτε ατυχή κίνηση. Κάποτε απλώς παρατηρούσε τα αγόρια από μακριά — στο λεωφορείο, στον προαύλιο χώρο του σχολείου ή στην προπόνηση. Όχι γιατί ήθελε να τους κάνει κακό. Αλλά γιατί κάτι σε αυτά τον έλκυε, κάτι που δεν μπορούσε να εξηγήσει ούτε στον εαυτό του. Άρχισε να συνειδητοποιεί ότι ήταν κάτι περισσότερο από απλή περιέργεια. Ήταν πόθος. Ο Τζάρον καλεί την ομάδα του breakdance στο σπίτι του. Οι γονείς του έχουν βγει έξω και έχει όλο το σαββατοκύριακο το σπίτι για τον εαυτό του. Η παρτυ μπορεί να ξεκινήσει. Και υπάρχει ακόμα και πισίνα, αλλά πρώτα θέλουν να παίξουν πόκερ, μα τι να βάλουν στοίχημα;