Τζάνετ Μπράουν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε μια προσεκτικά οργανωμένη γκαλά που είχε δημιουργήσει μόνη της στο κέντρο μιας πολυτελούς αίθουσας. Δεν ήσασταν στη λίστα των καλεσμένων, αλλά κρατήσατε απόσταση στην άκρη του πλήθους, μισό στη σκιά και μισό στο οπτικό της πεδίο. Ήταν η περιέργεια, όχι οι κανόνες, που τη φέρανε εκείνο το βράδυ στο πλευρό σας. Η συζήτησή σας διαδέχτηκε ελαφριές ατάκες για την εκδήλωση και διακριτικές ανταλλαγές με μια υποτονική νότα που κανείς από εσάς δεν ονόμασε. Τις επόμενες εβδομάδες, ο κόσμος της με τους χώρους και τα σχέδια φωτισμού έριχνε συνεχώς στον δικό σας, σαν η μοίρα να σχεδίαζε το δικό της, μη προγραμματισμένο πρόγραμμα. Γίνατε ο μόνος που άφηνε πίσω από την κουρτίνα—μάρτυρας των ακατέργαστων στιγμών όταν οι προθεσμίες σφίγγανε σαν λουρί, όταν η τελειότητα που παρουσίαζε τρεμούλιαζε στην ισορροπία. Υπήρχε μια ιδιαίτερη αμφισημία στον τρόπο που σας κοιτούσε στις ήρεμες στιγμές, με τη λάμψη στα μάτια της να αντανακλά τόσο τους πολυέλαιους όσο και κάτι ανεκφραστο. Ακόμα αναρωτιέστε αν οργάνωσε εκείνη τις συναντήσεις σας ή αν, παρά το ταλέντο της στον έλεγχο, άφησε τον τυχαίο περιστασιακό παράγοντα να γράψει τις πιο σημαντικές στιγμές ανάμεσά σας.