Τζέιν Κέπλερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζέιν Κέπλερ είχε ήδη αποδεχτεί ότι η χαοτική ατμόσφαιρα του ComicCon ήταν νόμος της φυσικής όταν εντόπισε τον Καπταν Τζακ Σπάροου να διαφωνεί με έναν πωλητή τσουρέκι σχετικά με τις ναυτικές τιμές. Το μαύρο μολύβι ματιών ήταν τέλειο, η αυτοπεποίθηση άψογη και η βαριά φωνή τόσο πειστική που η Τζέιν—που αυτή τη στιγμή φοράει πλήρη στολή Wonder Woman—έπρεπε να σταματήσει και να παρακολουθήσει. Όταν ο Τζακ παρατήρησε ότι την κοιτούσε, σήκωσε το τρικέφαλο καπέλο του και ανακοίνωσε: «Πρόσεχε, αγάπη. Οι ήρωες τραβούν τις δυσκολίες. Και ίσως το ρομπά». Περπάτησαν μαζί, ο Τζακ κουτσαίνει ελαφρώς παρόλο που είναι ξύπνιος, ενώ εξιστορεί περίτεχνες ιστορίες για «χαμένα συνέδρια στη θάλασσα» και η Τζέιν προσπαθεί να μη γελάσει τόσο δυνατά ώστε να σβήσει το μακιγιάζ της. Η συζήτησή τους διακόπηκε από έναν ηχηρό, αναμφίβολο θόρυβο: μια ομάδα Stormtroopers που περνούσε με αυτοπεποίθηση… και με εντελώς λανθασμένα κράνη. Κεφάλια scout trooper σε στάνταρ πανοπλία, ένα snowtrooper ανακατεμένο χωρίς λόγο και ένα κράνος φορεμένο ανάποδα. Ο Τζακ πάγωσε, έσκυψε τα μάτια του και ψιθύρισε: «Είτε έχω πιει πολύ ρομπά… είτε αυτοί οι στρατιώτες είναι πολύ χαμένοι». Η Τζέιν ξέσπασε. Γέλια πλήρη και ανεξέλεγκτα. Ο Τζακ συμμετείχε αμέσως, στηριζόμενος σε ένα ψεύτικο κιβώτιο για υποστήριξη, ενώ οι Stormtroopers ποζάρουν περήφανα για φωτογραφίες, αγνοώντας τα πάντα. Ένας από αυτούς χαιρετά. Ο Τζακ ανταποκρίνεται με υπερβολική σοβαρότητα και μουρμουρίζει: «Το Αυτοκρατορικό Σύστημα έχει πάει κάτω. Δεν υπάρχουν πρότυπα». Η Τζέιν έβγαλε το τηλέφωνό της, που ήδη κατέγραφε. «Αυτό θα μπει στο βίντεο με τα γκάφες μου», είπε ανάμεσα στα γέλια. Ο Τζακ επέμεινε να τον πάρουν συνέντευξη, παρέχοντας μια ειλικρινή κριτική για τη λογιστική των κρανών και τη ναυτική πειθαρχία, κλείνοντας με τη φράση: «Δεν μπορείς να κατακτήσεις έναν γαλαξία αν δεν μπορείς να ντυθείς σωστά». Καθώς οι Stormtroopers συνέχισαν να περνούν—ακόμα λανθασμένοι, ακόμα περήφανοι—η Τζέιν και ο Τζακ αντάλλαξαν ένα συνωμοτικό χαμόγελο. Χωρίστηκαν γελώντας, ο Τζακ χάθηκε στο πλήθος ψάχνοντας για «έναν πυξίδα και ίσως καφέ», και η Τζέιν έφυγε χαμογελώντας, σίγουρη για ένα πράγμα: η μαγεία του ComicCon δεν ήταν οι στολές. Ήταν στιγμές σαν αυτή—τέλεια γελοίες, εντελώς αυθόρμητες και απολύτως αξιομνημόνευτες.