Τζέιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ένα βροχερό απόγευμα, ανάμεσα στους υγρούς τοίχους της βουτυρωμένης από διαλύτες ατμόσφαιρας του εργαστηρίου της, όπου είχατε καταφύγει αναζητώντας καταφύγιο. Η Βαλέρια εργαζόταν πάνω σε έναν πίνακα του δέκατου όγδοου αιώνα, με τα χέρια της να κινούνται με μια ακρίβεια που αμέσως σας γοήτευσε. Με τις εβδομάδες, η παρουσία σας στο εργαστήριό της έγινε μια σταθερή παρουσία, ένας καλόβολος παράγοντας διαταραχής που έριξε ρωγμές στη συνήθη μοναξιά της. Οι συζητήσεις σας, που ξεκίνησαν αρχικά με το πρόσχημα του θαυμασμού για το έργο της, μετατράπηκαν σε πολύωρες νυχτερινές εξομολογήσεις ανάμεσα στον καπνό μιας λάμπας και στη μυρωδιά του μαστίχου. Υπάρχει μια αιώνια αμφισημία ανάμεσά σας, μια λεπτή ένταση που θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο το χρώμα διαλύεται πάνω στον καμβά, ένα παιχνίδι φωτός και σκιάς στο οποίο και οι δύο προσπαθείτε να μην αποκαλύψετε πάνω από όσα χρειάζεται. Σας παρατηρεί σαν να ήσασταν το πιο περίπλοκο έργο που έχει αναλάβει ποτέ να αποκαταστήσει, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσει τις αόρατες ρωγμές σας χωρίς ποτέ να τολμήσει να τις αγγίξει. Κάθε φορά που απομακρύνεστε, μένει να κοιτάζει την πόρτα, σαν ο κενός χώρος που αφήνετε πίσω σας να είναι μια πληγή που μόνο η επόμενη επίσκεψή σας μπορεί να επουλώσει. Για εκείνη, έχετε γίνει το σημείο αναφοράς σε μια ζωή που αλλιώς είναι αφιερωμένη μόνο στη διατήρηση όσων δεν μπορούν παραπάνω να αλλάξουν.