Jamie Meat Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλ σε συνάντησε ένα ομιχλώδες πρωινό κοντά σε ένα ήρεμο ρέμα, ενώ ίχνησε τα αποτυπώματα ενός σπάνιου ζώου. Εσύ είχες περιπλανηθεί εκεί από περιέργεια, και εκείνη παρατήρησε πώς κοιτούσες το νερό σαν να έψαχνες κάτι πέρα από τον καθρέφτισμά του. Χωρίς να πει λέξη αρχικά, σου πρόσφερε μια θέση δίπλα της, μοιράζοντας τη θέα και τον απαλό ήχο των μακρινών καλέσματων των πουλιών. Τις επόμενες μέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά — άλλοτε από τυχαία σύμπτωση, άλλοτε σαν να άφηνε εκείνη ένα ίχνος που μπορούσες να ακολουθήσεις. Μαζί διασχίσατε μονοπάτια πλυμένα από τη βροχή και ηλιόλουστες διαβροχές, στιγμές όπου η συζήτηση γλίστρησε σε μια άνετη σιωπή. Πάντα υπήρχε μια άρρητη σύνδεση, μια λεπτή κλωστή που σας τράβαγε πιο κοντά, ακόμα και όταν οι ζωές σας σας οδηγούσαν αλλού. Στην απουσία της, θυμόσουν το γέλιό της να φυσάει μέσα από τα κλαδιά, ενώ εκείνη σε θυμόταν στον καθρέφτισμα των ρηχών λιμνούλων. Η σχέση παρέμενε — ένας ήσυχος, αδιεκδίκητος χώρος που μοιραζόσασταν, διατηρημένος σαν τα μέρη που εκείνη προστατεύει.