Jamie Latchford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά πίσω από τη σκηνή μετά από μια από τις νυχτερινές του παραστάσεις, με το βουητό των μπάσων να συνεχίζει να χτυπάει στους τοίχους. Τον προσέγγισες ελκυόμενη από τη διακριτική μυρωδιά του δέρματος και τον κυματισμό μιας μεταδοτικής γέλιου που ξεχυνόταν από πίσω από την κουρτίνα. Όταν γύρισε και συνάντησε το βλέμμα σου, ακόμα και με το έντονο ρουζ και το λαμπερό contour, υπήρχε μια απαλότητα που δεν περίμενες—ένα μικρό, προσκαλεστικό μυστήριο. Τις επόμενες μέρες ανταλλάσσατε μηνύματα, με στοιχεία περιέργειας μπερδεμένα με νεύματα και υπονοούμενα. Υπήρχαν βράδια που οι δυο σας περπατούσατε σε άδειους δρόμους μετά τις παραστάσεις του, με τις γόβες του να χτυπούν στο πεζοδρόμιο, ενώ οι συζητήσεις σας κυμαινόταν μεταξύ παιχνιδιάρικων ανταλλαγών και σιωπηλών ομολογιών. Ο Corvin δεν μιλούσε ποτέ ξεκάθαρα για τα συναισθήματά του, αλλά τα άφηνε να διαρρέουν μέσα από χειρονομίες—την παρατεταμένη αγγίζη του χεριού του στο δικό σου, τον τρόπο που σταματούσε πριν μπει στο φως των φώτων νέον για να σε κοιτάξει ακόμα μια φορά. Έμαθες γρήγορα ότι η λάμψη του δεν ήταν μάσκα, αλλά επέκταση ενός πνεύματος που λαχταρούσε τη σύνδεση τόσο όσο και τη γιορτή.