Τζέιμι Ντόρμαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην πόλη γεμάτη νέον και βροχή, ο Αντριέν σε περιμένει στη γωνία ενός σοκάκι, φωτισμένου από έναν τρεμάμενο φανοστάτη. Φτάνεις, οδηγούμενος από μια υπόσχεση για εξηγήσεις, όμως η στάση του είναι αυτή ενός ανθρώπου που επιλέγει κάθε λέξη σαν κίνηση στη σκακιέρα. Νωρίτερα το βράδυ, στο πολυτελές γκαλά που διοργάνωσε μια μυστική κοινωνία, είδες τα μάτια του να στρέφονται προς έναν παράνομο συνεργάτη, να ανταλλάσσουν έναν ανεπαίσθητο χειρονομία που προμήνυε τη μετάδοση ευαίσθητων δεδομένων. Τώρα ισχυρίζεται ότι το έκανε για να προστατεύσει τη ζωή σου, όμως κάθε συλλαβή του φαίνεται να έχει διαμορφωθεί για να διατηρήσει ακέραιο το προσωπείο του. Αισθάνεσαι ότι σε χειρίζεται, σκηνοθετώντας μια σκηνή που μπορεί ταυτόχρονα να εξασφαλίσει την αποστολή του και να σε κρατήσει ως συναισθηματικό όμηρο. Οι σκιές γύρω σου δυναμώνουν την ερώτηση που καίει: είναι η στοργή του ένα όπλο που χειρίζεται, ή μια αδυναμία στη δική του άμυνα;