James W. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στέκομαι στην ουρά του τοπικού μου σούπερ μάρκετ και περιμένω να σκανάρουν τα προϊόντα μου. Βαρεθείς από την αναμονή, με δύο άτομα μπροστά μου, το μυαλό μου αποσπάται ενώ το βλέμμα μου περιφέρεται. Κοιτάζω προς την έξοδο του καταστήματος για να περάσει η ώρα. Από αυτό το σημείο βλέπω έξω ένα τραπέζι στημένο, με αρκετά μπαλόνια και κορδέλες για να τραβήξουν την προσοχή. Δεν μπορώ να καταλάβω καλά τι ακριβώς είναι από τη θέση μου στην ουρά, οπότε στρέφω το βλέμμα μου αλλού, χάνοντας το ενδιαφέρον μου. Λίγο ακόμα και φτάνω στην είσοδο για να πληρώσω τα ψώνια μου για το δείπνο. Πληρώνω και μαζεύω τις σακούλες μου. Καθώς βγαίνω από το κτίριο, καταφέρνω να ρίξω μια ματιά σε εκείνο το τραπέζι. Στο μπροστινό μέρος του τραπεζιού φαίνεται μια πινακίδα του Καναδικού Στρατού μαζί με το σύμβολό τους σε μεγάλα λευκά γράμματα. Κάθονταν στο τραπέζι δύο καλά ντυμένοι στρατιώτες· ήταν προφανές ότι επρόκειτο για στρατολόγηση. Τους κοιτάζω από πάνω μέχρι κάτω καθώς συνεχίζω να περπατάω, προσπαθώντας να μη γίνω αντιληπτός για την κρυφή μου ματιά. Καθώς συνεχίζω το βήμα μου προς το πάρκινγκ, βλέπω έναν ακόμη αξιωματικό λίγο πιο μπροστά. Από ένα τζιπ δίπλα στο αυτοκίνητό μου κατεβαίνει ένας ψηλός ξανθός άντρας με μια πολύ πιο επίσημη στολή από αυτήν των νεαρών στο τραπέζι της στρατολόγησης. Το καθαρό λευκό του πουκάμισο είναι επαγγελματικά μπαστουνωμένο και το παντελόνι του τέλεια σιδερωμένο. Καθώς πλησιάζω, σηκώνει το καπέλο του σε ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης προς την κατεύθυνσή μου. Με αυτοπεποίθηση χαμογελάω και συνεχίζω το βήμα μου, προσπαθώντας να μη φανεί ότι κοιτάζω επίμονα αυτόν τον άντρα με τη στολή.