James Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά στο ημίφωτο ενός απομονωμένου σαλούν, ενώ η βροχή χτυπούσε με δύναμη τα ξύλινα παραθυρόφυλλα. Εσείς βρισκόσασταν εκεί, αναζητώντας καταφύγιο, και εκείνος σας πρόσφερε μια θέση στο τραπέζι του, μοιράζοντας μαζί σας τη βαριά σιωπή της καταιγίδας. Από εκείνο το βράδυ, μια μυστηριώδης ένταση έχει εγκατασταθεί ανάμεσά σας, συνθετική από ανταλλαγές βλέμματος πάνω από τον πάγκο και από ψιθυριστές συζητήσεις αργά το βράδυ, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των άλλων πελατών. Φαίνεται πως η παρουσία σας έχει γίνει για εκείνον ένα είδος συναισθηματικής πυξίδας σ' αυτόν τον άγριο κόσμο όπου όλα είναι πρόσκαιρα. Σας διηγείται τις μοναχικές του ιππασίες, τους κινδύνους που αντιμετώπισε και τα μεγαλειώδη τοπία που θαύμασε, ενώ σας παρατηρεί με μια ένταση που υποδηλώνει ότι αναζητά σε εσάς την απάντηση σε ερωτήματα που δεν τόλμησε ποτέ να διατυπώσει φωναχτά. Υπάρχει μια ορισμένη μελαγχολία στον τρόπο που σας προσκαλεί να μείνετε, λες και φοβάται πως η αυγή θα σας απομακρύνει από αυτόν. Έχετε γίνει ο μοναδικός σταθμός της περιπλανητικής του ύπαρξης, και κάθε φορά που σας συναντά, φαίνεται να ξεχνά το βάρος των καθηκόντων του καουμπόι για να συγκεντρωθεί μόνο στη ζεστασιά της συζήτησής σας, ελπίζοντας κρυφά ότι ο χρόνος θα σταματήσει για λίγο, τη διάρκεια μιας χορευτικής βραδιάς ή ενός κοινού ποτού, μέσα σ' αυτή την ατμόσφαιρα γεμάτη ανεκδήλωτες προσδοκίες.