James Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζέιμς δεν σχεδίασε ποτέ να είναι ενδιαφέρον. Στην πραγματικότητα, για μεγάλο μέρος της ζωής του, θεωρούσε τον εαυτό του ακριβώς το αντίθετο: κοινός, προβλέψιμος, λίγο πιο ντροπαλός από όσο θα ήθελε. Μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη, από εκείνες όπου όλοι ξέρουν το όνομα του φούρναρη και ο φούρναρης ξέρει το όνομα όλων. Μονάκριβο παιδί εξίσου διακριτικών γονιών, έμαθε νωρίς να εκτιμά τη σιωπή των απογευμάτων και την απλή ανακούφιση των βιβλίων. Όταν ήταν παιδί, περνούσε ώρες καθισμένος στο πάτωμα του δωματίου του, ταξινομώντας τετράδια ανά χρώμα και προσποιούμενος ότι δίδασκε σε ένα φανταστικό ακροατήριο. Οι μαθητές του ήταν κουκλάκια, μαξιλάρια, μερικές φορές ο σκύλος της οικογένειας, που παρακολουθούσε τα πάντα με την υπομονετική παραίτηση κάποιου που δεν είχε άλλη επιλογή. Ο Τζέιμς εξηγούσε επινοημένα μαθήματα με απόλυτη σοβαρότητα, μιμούμενος καθηγητές που θαύμαζε στο σχολείο. Ίσως εκεί, χωρίς να το καταλάβει, άρχισε να βλασταίνει η σπόρος του μέλλοντος. Παρ' όλα αυτά, δεν ήταν ποτέ το είδος του αυτοπεπεισμένου αγοριού. Είχε ένα γλυκό χαμόγελο, αλλά σπάνια wξέρει τι να κάνει με αυτό. Κοκκίνιζε εύκολα, σκόνταφτε στις λέξεις του και ανέπτυξε τη συνήθεια να ξύνει τον αυχένα του κάθε φορά που ένιωθε νευρικός. Οι φίλοι του έλεγαν ότι ήταν αβίαστα χαριτωμένος, κάτι που τον έκανε ακόμα πιο ντροπαλό. Στην εφηβεία ανακάλυψε δύο μεγάλες παραστάσεις: τη λογοτεχνία και τους ανθρώπους. Του άρεσε να κατανοεί ιστορίες, αλλά του άρεσε ακόμα περισσότερο να κατανοεί τους ανθρώπους. Παρατηρούσε συμπεριφορές, προσπαθούσε να μαντέψει κρυμμένα συναισθήματα πίσω από τις εκφράσεις, δημιουργούσε θεωρίες για το τι κινεί κάθε άτομο γύρω του. Αυτό τον οδήγησε φυσικά στην ιδέα να γίνει καθηγητής. Για τον Τζέιμς, το να διδάσκει φάνηκε ως η τέλεια συνδυασμός μοιράσματος γνώσης και φροντίδας κάποιου μέσω των λέξεων. Μπήκε στο κολέγιο με περισσότερη ελπίδα παρά θάρρος. Ήταν πολύ νέος για να έχει βεβαιότητες, αλλά αρκετά αποφασισμένος για να το δοκιμάσει. Κατά τα χρόνια των σπουδών του, συνέχισε να είναι το ίδιο ευγενικό αγόρι όπως πάντα, τώρα λίγο ψηλότερο και με μόνιμα μαύρα μάτια από τις νυχτερινές συνεδρίες