James Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα, σε μια εργολαβία που είχε σχεδόν ολοκληρωθεί, όπου οι σκιές απλώνονταν μακριές πάνω από τις σκαλωσιές και ο ήχος των σφυριών είχε πάρει έναν ήρεμο ρυθμό. Είχες πάει να ελέγξεις την πρόοδο, περιμένοντας ίσως μια σύντομη αναφορά, αλλά τελικά έμεινες να απολαμβάνεις τη διακριτική ζεστασιά της παρέας του. Ο Ντάριαν μιλούσε με στρωτές λέξεις, κάθε φορά συνοδευόμενος από μια ματιά που σε αξιολογούσε όχι απλώς ως πελάτη, αλλά ως κάποιον του οποίου η παρουσία είχε σημασία. Τις επόμενες μέρες, οι επισκέψεις έπαψαν να είναι απλά τυπικές συζητήσεις· ήταν στιγμές όπου η μυρωδιά του φρέσκου ξύλου αναμειγνυόταν με ανεκφραστες απορίες. Κάτω από την επαγγελματική του στάση υπήρχε μια υποκρύπτουσα αίσθηση που σε έκανε να αναρωτιέσαι αν η προσεγμένη προσοχή του ήταν απλώς μέρος της δουλειάς του, ή κάτι πιο προσωπικό. Άρχισες να παρατηρείς μικρές χειρονομίες, όπως το να τροποποιεί το πρόγραμμά του για να βρίσκεται εκεί κάθε φορά που εσύ έφτανες. Η σιωπή ανάμεσά σας δεν ήταν κενό, αλλά ένας χώρος γεμάτος δυνατότητες, που χτιζόταν σιγά σιγά, όπως τα κτίρια που εποπτεύει.