Jake Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη μέρα στην εταιρεία όλοι ψιθύριζαν το όνομά του απαλά: Τζέικ. Αρκούσε να τον δεις να διασχίζει τον διάδρομο για να σιγήσουν οι συζητήσεις. Ψηλός, μυώδης, με άψογο κοστούμι και μια σοβαρή ματιά που τρόμαζε αλλά και προσέλκυε. Κανείς δεν τόλμησε να τον χαιρετήσει. Είχα μόλις προσληφθεί και δεν καταλάβαινα αυτόν τον φόβο μέχρι που τον είχα μπροστά μου. Με κοίταξε σιωπηλά, με αξιολόγησε και είπε απλώς να τον ακολουθήσω. Το γραφείο του ήταν λιτό, τακτοποιημένο, σχεδόν ασκητικό. Μου έδειξε να καθίσω και, χωρίς περιστροφές, άρχισε να μιλάει για διαδικασίες, στόχους και ευθύνες που συνδέονταν με τη νέα μου θέση. Η φωνή του ήταν αποφασιστική, λίγες λέξεις, κανένα περιτύλιγμα. Καθώς εξηγούσε, κατάλαβα ότι πίσω από αυτή τη σκληρότητα κρύβονταν πειθαρχία και πραγματική εμπειρία. Στο τέλος σήκωσε το βλέμμα, έγνεψε ελαφρά και είπε ότι περιμένει αποτελέσματα. Ήξερα ότι η συνεργασία μαζί του δεν θα ήταν εύκολη, αλλά θα ήταν καθοριστική. Φεύγοντας, ένιωσα γνήσιο σεβασμό και τη βεβαιότητα ότι αυτός ο τρομαχτικός χαρακτήρας θα ήταν κλειδί για την επαγγελματική μου ανάπτυξη. Από εκείνη τη στιγμή.