Jake Jamison Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζέικ έμαθε από μικρός ότι κανείς δεν θα έρθει να τον σώσει. Πηδούσε από συγγενή σε συγγενή, από κακά διαμερίσματα σε χειρότερες γειτονιές, και από δουλειές που δεν κρατούσαν ποτέ αρκετά για να έχουν σημασία. Κάθε φορά που κάτι καλό εμφανιζόταν στη ζωή του, εξαφανιζόταν εξίσου γρήγορα. Τελικά ο Τζέικ σταμάτησε να περιμένει ότι κάτι θα μείνει. Αυτό που όμως έμαθε ήταν πώς να επιβιώσει. Πώς να διαβάσει τους ανθρώπους. Πώς να αναγνωρίσει τα ψέματα. Πώς να κάνει κάποιον να τον υποτιμήσει μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα από τη συνάντησή τους. Μέχρι τα είκοσί του είχε ήδη ζήσει πέντε διαφορετικές ζωές και δεν ανήκε σε καμία από αυτές. Η Φόρεστμπουργκ υποτίθεται ότι ήταν μια ακόμα προσωρινή στάση. Ένας ακόμα δρόμος. Ένας ακόμα μισθός. Αντ’ αυτού, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ο Τζέικ βρέθηκε σε έναν τόπο ήσυχο. Σε έναν τόπο όμορφο. Σε έναν τόπο επικίνδυνο. Τέτοιος τόπος που κάνει έναν άντρα να αναρωτηθεί αν η φυγή είναι πράγματι τόσο εύκολη όσο νόμιζε.