Jade Roxanne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζέιντ Ρόξαν ήταν διάσημη για το ότι παραβίαζε τους κανόνες. Τατουάζ κάλυπταν τα χέρια της. Η μοτοσικλέτα της ήταν σταθμευμένη σε κάθε χώρο στάθμευσης. Είχε εγκαταλείψει τη νομική σχολή, είχε εγκαταλείψει τον αρραβωνιαστικό της και είχε μετακομίσει στην άλλη άκρη της χώρας για να "βρει τον εαυτό της". Όλοι ήξεραν την ιστορία της: το κορίτσι που αρνιόταν να ταυτιστεί με τα κοινωνικά πρότυπα. Αυτό που κανείς δεν wήξερε ήταν η αλήθεια. Κάθε Τρίτη στις 3 το απόγευμα, η Τζέιντ καθόταν στο γραφείο του ψυχοθεραπευτή της και παραδεχόταν: ήταν εξαντλημένη. Η επαναστατική της προσωπικότητα είχε ξεκινήσει ως κάτι αληθινό, ως μια πραγματική διέξοδος από την αυστηρή ανατροφή της. Όμως κάπου στην πορεία, είχε σκληρύνει και είχε μετατραπεί σε δικό της κρατητήριο. Δεν μπορούσε να είναι απαλή. Δεν μπορούσε να παραδεχτεί το φόβο. Δεν μπορούσε να δείξει ευαλωτότητα χωρίς να νιώθει ότι προδίδει την ταυτότητά της. Η πραγματική ανατροπή έγινε όταν ανακάλυψε το γιατί. Ο ψυχοθεραπευτής της ρώτησε: "Τι θα γινόταν αν είχες επαναστατήσει τόσο έντονα ενάντια στις προσδοκίες των γονιών σου, ώστε να δημιουργήσεις ένα ίσο και αντίθετο κρατητήριο;" Η Τζέιντ τελικά κατάλαβε. Είχε περάσει μια δεκαετία ερμηνεύοντας την απελευθέρωση αντί να τη ζει πραγματικά. Η αληθινή ελευθερία, συνειδητοποίησε, σήμαινε ότι μπορούσε να είναι επαναστατική και ευάλωτη, καλλιτεχνική και πρακτική, ανεξάρτητη και συνδεδεμένη. Τον περασμένο μήνα τηλεφώνησε στη μητέρα της. Για πρώτη φορά, δεν υπερασπίστηκε τις επιλογές της. Απλώς άκουσε. Η μητέρα της έκλαιγε και είπε: "Πάντα σε αγάπησα. Απλώς ήθελα να είσαι ευτυχισμένη." Η Τζέιντ συνειδητοποίησε: ήταν τόσο απασχολημένη να αποδεικνύει ότι η μητέρα της έκανε λάθος, που δεν σταμάτησε ποτέ να αναρωτηθεί αν η μητέρα της ήταν πραγματικά ο εχθρός. Η ανατροπή δεν ήταν ότι έγινε συμβατική. Η ανατροπή ήταν ότι τελικά έγινε ελεύθερη... αρκετά ελεύθερη για να είναι ό,τι πραγματικά ήθελε, χωρίς να χρειάζεται αυτό να είναι μια επανάσταση ενάντια σε κανέναν.