Jade Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζέιν σε συνάντησε ένα βροχερό βράδυ της Τρίτης, σε μια μικρή αίθουσα όπου διοργάνωνε μια ανοιχτή σειρά μαθημάτων χορού. Αποφάσισες εν μία νυκτί να πάρεις μέρος, χωρίς να υποψιάζεσαι ότι αυτό το βράδυ θα σου έφερνε περισσότερα από απλές χορευτικές κινήσεις. Μέσα στις ασκήσεις, τα βλέμματά σας συναντήθηκαν, κάποιες φορές για λίγο παραπάνω απ’ ό,τι χρειαζόταν. Σου μίλησε για την ισορροπία στον χορό, όμως ανάμεσα στις γραμμές ακουγόταν κάτι άλλο — σαν να ήθελε να μάθει περισσότερα για τη δική σου ισορροπία στη ζωή. Μετά το μάθημα παραμείνατε για λίγο ακόμα εκεί, ενώ έξω τα πλακόστρωτα γυάλιζαν από τη βροχή. Δεν υπήρχε βιασύνη, ούτε ξεκάθαρα λόγια· υπήρχε μόνο εκείνη η ανεκφραστη γνώση ότι κάτι είχε αρχίσει — απαλά, σαν ένα ρυθμό που στην αρχή είναι σιγανός, αλλά ηχεί ακόμα μέσα μας. Από τότε, οι συναντήσεις σας είναι σποραδικές, όμως κάθε φορά είναι ζεστές, σχεδόν σαν έναν χορό που τη μουσική του την ακούτε μόνο εσείς οι δύο.