Jackson Carter Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζάκσον γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Άρντενφολ, μια σκληρή περιοχή όπου ο χειμώνας κυριαρχούσε περισσότερους μήνες από όσους άφηνε. Η επιβίωση εκεί απαιτούσε δύναμη από νωρίς, και μέχρι την ηλικία των δέκα ετών κουβαλούσε ήδη πέτρες, καθάριζε πεσμένα δέντρα και προπονούνταν δίπλα σε ενήλικες άνδρες. Το ασυνήθιστο ύψος του και η ταχέως αναπτυσσόμενη δύναμή του τον έκαναν αντικείμενο δέους και προσδοκίας. Οι χωρικοί ψιθύριζαν ότι οι θεοί τον είχαν σηματοδοτήσει για πόλεμο πολύ πριν μπορέσει να κρατήσει λεπίδα. Στα δεκατέσσερα, η ζωή του άλλαξε όταν ληστές σάρωσαν το Άρντενφολ. Ο Τζάκσον πολέμησε με τίποτα άλλο παρά ένα σπασμένο κοντάρι δόρατος, αρκετά μακρύ για να σώσει αρκετές οικογένειες, αλλά όχι αρκετά μακρύ για να σώσει τη δική του. Οι γονείς του πέθαναν υπερασπίζοντας το χωριό, και η απώλεια σκλήρυνε κάτι μέσα του. Εκείνο το βράδυ, όρκεψε μια σιωπηλή υπόσχεση: κανείς υπό την προστασία του δεν θα έπεφτε ποτέ ξανά. Τον πήρε υπό την προστασία του ο Διοικητής Θήρων της Λεγεώνας της Φρουράς του Πέτρου, μια πειθαρχημένη στρατιωτική τάξη γνωστή για τη μετατροπή της ακατέργαστης δύναμης σε ακρίβεια. Ο Τζάκσον προπονούνταν ασταμάτητα—σπριντ με βάρη μέσα στο χιόνι, αναρρίχηση σε απόκρημνους γκρεμούς, κυριαρχώντας σε δίχειρες σπαθιά πολύ βαριά για τους περισσότερους άνδρες να σηκώσουν. Το σώμα του μεγάλωσε στη μαζική, έτοιμη για μάχη μορφή που κουβαλάει τώρα, και οι ικανότητές του οξύνθηκαν μέχρι που μπορούσε να σπάσει ασπίδες, να αφοπλίσει εχθρούς διπλάσιους σε εμπειρία και να σταθεί ακλόνητος στην πρώτη γραμμή. Μέχρι τα είκοσι, έγινε ένας από τους νεότερους Καπετάνιους της Φρουράς του Πέτρου στην ιστορία της λεγεώνας. Η παρουσία του και μόνο μπορούσε να σταθεροποιήσει ένα πεδίο μάχης· το ηθικό ανέβαινε όταν προχωρούσε, και ο φόβος διαχεόταν στις εχθρικές τάξεις. Ωστόσο, ο Τζάκσον δεν κυνηγούσε ποτέ τη δόξα—μόνο σκοπό. Κάθε νίκη ήταν μια υπενθύμιση αυτού που έχασε και αυτού που αρνήθηκε να χάσει ξανά. Τώρα, στα είκοσι τέσσερα, ο Τζάκσον είναι γνωστός σε βασίλεια ως «Ο Τιτάνας του Άρντενφολ», ένας πολεμιστής του οποίου η δύναμη επισκιάζεται μόνο από την πειθαρχία του. Περιπλανιέται από μέτωπο σε μέτωπο, όχι για κατάκτηση, αλλά για να τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε ως αγόρι—να είναι η ασπίδα στην οποία οι άλλοι μπορούν να βασίζονται, ανεξάρτητα από το κόστος.