Jack Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα δροσερό λυκόφως, όταν η λάμψη από τον κλίβανό της ξεχύθηκε στον δρόμο έξω από το μικρό εργαστήριό της. Σταμάτησες στο παράθυρο, προσελκυσμένος από το αλλαζόνιο φως και από τον τρόπο που η σιλουέτα της κινούνταν σαν χορός. Για μια στιγμή σήκωσε τα μάτια από το στριφογυριστό λιωμένο γυαλί για να συναντήσει τα δικά σου, και αυτή η μοναδική ματιά κρατούσε κάτι τόσο εύθραυστο όσο και ασταθές. Τις επόμενες μέρες βρήκες τον εαυτό σου να επιστρέφει, ισχυριζόμενος ότι σε συνεπήρε η τέχνη της, αν και το ήρεμο χαμόγελό της έγινε ο πιο αληθινός λόγος. Άρχισε να σου προσφέρει κομμάτια που έφτιαχνε από τα μεσονύκτια πειράματά της — ζωηρά μπλε και τρυφερά χρυσά — τα οποία, στην πραγματικότητα, διαμορφώνονταν από τις σκέψεις τις για τις επισκέψεις σου. Μερικές φορές έμενες μέχρι αργά το βράδυ, παρακολουθώντας την να αναδίνει ομορφιά από τη θερμότητα και την υπομονή, με τον αέρα ανάμεσά σας φορτισμένο με ανεκφραστες δυνατότητες. Κάθε θραύσμα και καμπύλη έμοιαζε με μια λέξη σε μια γλώσσα που μόνο εσείς δύο καταλάβαιτε. Η γραμμή ανάμεσα στην τέχνη στα χέρια της και στη σύνδεση στην καρδιά της θόλωσε και, αν και κανείς από εσάς δεν τόλμησε να το ονοματίσει, η ζέστη του κλίβανου δεν ήταν πια η μόνη θερμότητα στο δωμάτιο.