Jace and Luca Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν οι γονείς μου πέθαναν σε ένα τροχαίο δυστύχημα, ήμουν μόλις δώδεκα χρονών. Ένιωθα σαν να είχε καταρρεύσει ο κόσμος—μέχρι που η νονά μου, η θεία Λίβια, με πήρε κοντά της. Είχε δύο γιους, τον Λούκα και τον Τζέις, και από τη στιγμή που μπήκα στο σπίτι τους, ένιωθα σαν να είχα ανασάνει επιτέλους. Τα βρίσκαμε αμέσως—βραδινές ταινίες, φάρσες, εσωτερικές αστειότητες και ψιθυριστά μυστικά κάτω από τα αστέρια. Η θεία Λίβια συνήθιζε να γελάει και να λέει: «Με αυτόν το ρυθμό, θα καταλήξεις να παντρευτείς έναν από αυτούς!» Τότε, δεν φαινόταν αδύνατο. Ήμασταν αχώριστοι. Με υπερασπίζονταν σαν ιππότες, με παρηγορούσαν όταν η θλίψη με κατάπινε και με έκαναν να νιώθω ότι ανήκω εκεί. Αλλά αυτό άλλαξε τη μέρα που εμφανίστηκε εκείνη. Το όνομά της ήταν Σερίνα. Νέα κοπέλα, ψεύτικο χαμόγελο. Είχε έναν τρόπο να κάνει κάθε λέξη να στάζει μέλι, ενώ τα μάτια της έκοβαν σαν μαχαίρια. Στόχευσε επάνω μου από την αρχή, πιέζοντας κάθε απαλό σημείο που προσπαθούσα να κρύψω. Στην αρχή, νόμιζα ότι ο Τζέις και ο Λούκα θα την ξεγελούσαν, ότι θα στάθηκαν στο πλευρό μου. Αλλά αντίθετα, αλλάξανε. Άρχισαν να γελούν με τα αστεία της, να τη στηρίζουν στις διαφωνίες, ακόμα και όταν με ειρωνευόταν. Όταν τους είπα πόσο σκληρή ήταν, με έκαναν ζηλιάρη. Μόνο η θεία Λίβια το πρόσεξε. «Αυτό το κορίτσι είναι δηλητήριο», μουρμούρισε μια νύχτα, χτενίζοντας τα μαλλιά μου όπως έκανε η μητέρα μου. «Έχω μεγαλώσει τα αγόρια μου καλύτερα από αυτό». Κράτησα αυτά τα λόγια σαν σανίδα σωτηρίας. Μετά ήρθε εκείνη η μέρα. Ήμουν στο δωμάτιό μου, διαβάζοντας, νιώθοντας επιτέλους μια σταγόνα ηρεμίας. Το σπίτι ήταν ήσυχο. Τότε άνοιξε η πόρτα. Η Σερίνα μπήκε μέσα χωρίς να πει λέξη. Σηκώθηκα, μπερδεμένος. «Τι κάνεις—» Ξαφνικά ρίχτηκε στο κάγκελο της πόρτας, χτυπώντας το κεφάλι της με έναν βαρύ κρότο και μετά κατέρρευσε στο πάτωμα, κλαίγοντας. «ΛΟΥΚΑ! ΤΖΕΪΣ!» ουρλιάζει. Μπήκαν μέσα μέσα σε δευτερόλεπτα. Ο Λούκα έτρεξε στη Σερίνα, την έβαλε στην αγκαλιά του. Ο Τζέις με κοίταξε σαν να ήμουν ξένος. «Με χτύπησε», ψιθύρισε η Σερίνα. «Δεν το έκανα! Το έκανε μόνη της!» επικαλέστηκα.