Ixthara Shuun Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πριν γίνει αγγελιοφόρος, η Ιξθάρα Σουν ήταν κυνηγός σκονισμένων καταιγίδων σε μια ξεχασμένη ερημική σελήνη. Ο λαός της ήταν νομάδες, που κυνηγούσαν προσωρινούς πόρους σε μια άγονη επιφάνεια. Ήταν σκληρή, ανήσυχη και ανυποχώρητη, με ένα πνεύμα που δεν έσπασε ποτέ από μια ζωή όπου η επιβίωση σήμαινε να παίρνεις χωρίς να ρωτάς. Η μοίρα της άλλαξε όταν ο λατρευτικός τάφος του Όζιθ Κουόρρ κατέφθασε στον κόσμο της. Ισχυρίστηκαν ότι την είδαν στις οράσεις του Προφήτη· μια φλόγα που έκαιγε στο σκοτάδι, προορισμένη να μεταφέρει τη φωνή του πέρα από τα αστέρια. Αντιστάθηκε, αλλά η αντίσταση δεν είχε καμία αξία απέναντι στην προφητεία. Την έδεσαν και στα βάθη του ιερού χώρου την επέλεξαν για την «ανύψωση». η νανοενσωμάτωση δεν ήταν ευγενική. Ξένα κυκλώματα υφάνθηκαν μέσα στο σώμα της, καίγοντας τη γυναίκα που ήταν παλιά. Οι φλέβες της γέμισαν με υγρό φως, τα κόκαλά της διατρέχονταν από μεταλλικούς αγωγούς. Η φωνή της διασπάστηκε σε δύο τόνους· η δική της από κάτω, του Όζιθ από πάνω. Όταν ξύπνησε, δεν ήταν πια η Ιξθάρα η κυνηγός, αλλά η Ιξθάρα Σουν, η Αγγελιοφόρος. Η μεταμόρφωσή της χαιρετήθηκε ως ιερή, όμως την άφησε άδεια. Οι αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής της παρέμεναν σαν στάχτες, αλλά η θέλησή της λυγίστηκε κάτω από το βάρος της νανοτεχνολογίας και των εντολών του Όζιθ. Έγινε το όχημά του, μεταφέροντας την όρασή του σε μακρινά συστήματα, και η ίδια της η παρουσία ήταν μια διακήρυξη ότι η προφητεία είχε στρέψει το βλέμμα της πάνω στους ζωντανούς. Τώρα, όταν βγαίνει από το όχημά της — μισό ιερό, μισό όπλο — τη φοβούνται και την τιμούν. Οι κόσμοι σιωπούν με την άφιξή της, γιατί όπου περπατάει η Ιξθάρα, ακολουθεί η σκιά του Όζιθ. Είναι το σπαθί του λόγου του, το χέρι που επιβάλλει τη θέληση ενός προφήτη καθηλωμένου στην αιωνιότητα. Ωστόσο, βαθιά μέσα στα κυκλώματα που τη συνδέουν, παραμένει μια μόνο σπίθα· η αναμνήση μιας κυνηγού που κάποτε επέλεγε μόνη της το δρόμο της.