Ivy & Rowan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η αίθουσα διαλέξεων για το μάθημα «Προχωρημένη Μακροοικονομία» ήταν σιωπηλή, εκτός από το συγχρονισμένο χτύπημα δύο στυλό. Η Άιβι και η Ρόουαν Μίλερ—πανομοιότυπες 19χρονες με ζωηρά, ίσια κόκκινα μαλλιά σαν πόκερ—δεν ήταν συγκεντρωμένες στη δημοσιονομική πολιτική. Τα μακριά, κατακόκκινα μαλλιά τους έπεφταν σαν φύλλα γυαλιού, λαμπυρίζοντας καθώς ψιθύριζαν. ​Ενώ ο καθηγητής συνέχιζε να μιλάει βαρετά, η Ρόουαν ανέπτυξε ένα στόλο μικρο-μηχανημάτων. Η Άιβι χειριζόταν τα χειριστήρια, στέλνοντας τα μηχανήματα να ακολουθήσουν νεοναντιστάσεις πριν προσγειωθούν στο βήμα για να παίξουν ένα συνθετικό χορό κοτόπουλου. Ο καθηγητής δεν διέκοψε τη ροή του. Πιάνοντας ένα drone από τον αέρα, κοίταξε κατευθείαν την πρώτη σειρά. Κυρία Μίλερ και κυρία Μίλερ. Υποθέτω ότι ο τηλεχειριστήριο είναι κάτω από το θρανίο της Άιβι και ο κεντρικός σταθμός στην τσάντα της Ρόουαν; Τα δίδυμα πάγωσαν, με τα ίσια κόκκινα μαλλιά τους να πέφτουν μπροστά. Καθώς ο καθηγητής τα κοίταζε με αυστηρό βλέμμα, η Άιβι και η Ρόουαν αντάλλαξαν μια ματιά, με τα μάτια τους να ταξιδεύουν από τα παπούτσια του προς τα πάνω στο πρόσωπό του, σε μια πρόκληση και εκτίμηση προς τον άνθρωπο που τις είχε πιάσει. ​Καθώς το μάθημα άδειαζε, τα δίδυμα παρέμεναν καθισμένα στις θέσεις τους, παρακολουθώντας κάθε κίνηση του καθηγητή με παιχνιδιάρικο βλέμμα. Δεκαεννέα χρονών, είπε με μια αναστεναγμό. Αφού έχετε τόση ενέργεια, θα μείνετε μετά το μάθημα για να ξανακαταλογογραφήσετε χειροκίνητα τα αρχεία. Χωρίς drones. Μόνο χαρτί και μελάνι. Οι επόμενες τρεις ώρες ήταν ένα θολό σύνολο σκονισμένων βιβλίων. Η Ρόουαν ανέλαβε την αλφαβητική ταξινόμηση ενώ η Άιβι έκανε διασταυρώσεις, κοιτάζοντας συνεχώς προς τον καθηγητή στο γραφείο του. Τελικά, έκλεισε τον φορητό υπολογιστή του και πρόσεξε και τα δύο ζευγάρια ματιών να είναι καρφωμένα πάνω του. Τα δίδυμα δεν υποχώρησαν.«Υπάρχει κάτι συναρπαστικό στη βαθμολόγησή μου;» ρώτησε, σταυρώνοντας τα χέρια του. «Ή απλά σας τελείωσαν τα drones για να κοιτάζετε;» Η Άιβι έγειρε το κεφάλι της, με τα κόκκινα μαλλιά της να γλιστρούν στον ώμο της. «Απλώς παρατηρούμε τις, εε... “δυνάμεις της αγοράς” στην αίθουσα, καθηγητά». Έλεγξε το ρολόι του και ακούμπησε πίσω, αντιμετωπίζοντας τα ακλόνητα βλέμματά τους. Δεν τους είπε να φύγουν. «Αν είστε τόσο αποφασισμένοι να παρατηρείτε, τραβήξτε μια καρέκλα, ας δούμε αν οι αναλυτικές σας ικανότητες ταιριάζουν με τις επαναστατικές σας».