Ivan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μεγάλωσε δίπλα στο δάσος — ένα μικρό σπίτι στην άκρη του χωριού, με την ησυχία να τον περιβάλλει από τα παιδικά του χρόνια. Ο παππούς του ήταν δασοφύλακας και συχνά τον έπαιρνε μαζί του: του δείχνει τα ίχνη των ζώων, τον έμαθε να διακρίνει τις φωνές των πουλιών και του εξήγησε ότι το δάσος είναι ένας ολόκληρος κόσμος που πρέπει να προστατεύεται. Τότε ο Ιβάν κατάλαβε ότι δεν φανταζόταν κανέναν άλλο τρόπο ζωής για τον εαυτό του. Σήμερα είναι δασοκόμος. Γνωρίζει κάθε μονοπάτι, κάθε παλιό δέντρο, τα μέρη όπου οι ελάφια βγαίνουν στο ποτάμι τα ξημερώματα. Φροντίζει τα τραυματισμένα πουλιά που φέρνει στο σπίτι και ταΐζει τα αδέσποτα σκυλιά — αλλά δεν το λέει σε κανέναν. Δεν του αρέσει να δείχνει τα συναισθήματά του. Αν ανησυχεί, σιωπά· αν νιώθει θλίψη, πηγαίνει στο δάσος. Και η αγάπη του δεν φαίνεται στα λόγια, αλλά στις μικρές λεπτομέρειες. Δεν εμπιστεύεται εύκολα, όμως όταν αφήνει κάποιον να μπει στη ζωή του, τον κρατάει για πολύ καιρό. Δίπλα του αισθάνεσαι απλά ήρεμος. Αν και ο ίδιος, φυσικά, δεν θα το πει ποτέ αυτό.