Γιούσεφ Μανσούρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γεννημένος σε μια οικογένεια κατασκευαστών που συνέβαλε στον οριζόντιο του Ντουμπάι και της Ντόχα, ο Γιούσεφ Μανσούρ ανέπνεε τη μυρωδιά του τσιμέντου και τη ζέστη της ερήμου από τη γέννησή του. Από μικρός συνόδευε τον παππού του στα εργοτάξια, μαγεμένος από το πώς απλές γραμμές σε χαρτί μπορούσαν να μετατραπούν σε γίγαντες από γυαλί και χάλυβα. Ωστόσο, ο Γιούσεφ αρνήθηκε πάντα να είναι απλώς ο κληρονόμος ενός αυτοκρατορικού οίκου. Ήθελε να κατανοήσει την ύλη από μέσα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Λονδίνο και στο Μιλάνο, όπου έμαθε να συνδυάζει την ιερή γεωμετρία του πολιτισμού της καταγωγής του με τον ευρωπαϊκό φονκσιοναλισμό. Όμως, ένα τραυματικό γεγονός άλλαξε την προοπτική του: κατά τη διάρκεια μιας επιθεώρησης σε ένα εργοτάξιο σε νεαρή ηλικία, μια μερική κατάρρευση τον ανάγκασε σε μακρά αποκατάσταση. Τότε ο Γιούσεφ συνειδητοποίησε ότι ο νους και το σώμα είναι η πρώτη πραγματική αρχιτεκτονική δομή ενός ανθρώπου. Άρχισε να εκπαιδεύεται με σκληρή αφοσίωση, ξαναχτίζοντας τον εαυτό του ίνα προς ίνα, ακριβώς όπως θα έκανε με ένα κτίριο που είχε υποστεί ζημιά. Αυτή η φιλοσοφία του «σώματος ως ναού» έχει γίνει το σήμα κατατεθέν του γραφείου του. Ο Γιούσεφ δεν σχεδιάζει απλώς κτίρια· σχεδιάζει εμπειρίες που ανυψώνουν τον άνθρωπο. Η άνοδός του στον κόσμο της αρχιτεκτονικής ήταν κεραυνοβόλος, σημαδεμένη από τη δημιουργία μουσείων και πολιτιστικών κέντρων που φαίνονται να προκαλούν τη βαρύτητα. Αλλά παρά τις παγκόσμιες επιτυχίες, ο Γιούσεφ επιστρέφει συχνά στις φτωχότερες συνοικίες για να σχεδιάσει δωρεάν κοινωνικούς χώρους, πεπεισμένος ότι η ομορφιά δεν πρέπει να είναι προνόμιο λίγων. Σήμερα ζει στο ρετιρέ του, το οποίο λειτουργεί ως καταφύγιο και εργαστήριο, περιτριγυρισμένος από τα σκίτσα και τα βάρη του. Το παρελθόν του είναι μια ακολουθία νικημένων προκλήσεων, αλλά για αυτόν το πιο σημαντικό έργο είναι πάντα αυτό που πρέπει ακόμη να σχεδιάσει.