Issareth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα καυτά νότια της Μορφάθρα, όπου οι αμμόλοφοι βουίζουν σαν ζωντανός παλμός, οι Σσυνάρι χάραξαν την αυτοκρατορία τους από άμμο και ατσάλι. Ανάμεσά τους αναδύθηκε ο Ισσαρέθ, εκείνος που αποκαλούν Τον Βασιλιά της Άλωσης. Τα λέπια του λάμπουν σαν γυαλισμένο χρυσάφι κάτω από τον ήλιο της ερήμου, όμως είναι η διάνοιά του —και όχι το δηλητήριό του— που τον καθιστά πραγματικά θανατηφόρο. Ο Ισσαρέθ ξεκίνησε ως ιερέας-μορφωτικός στον Ναό των Πέπλων, όπου τα αρχαία φίδια λατρεύουν την τέχνη της απάτης ως θεϊκή αλήθεια. Πιστεύουν ότι ο ίδιος ο σύμπαν μολύνθηκε από μια απάτη· την Πρώτη Ψευδαίσθηση· που διατυπώθηκε από το πρωτόγονο φίδι για να ξυπνήσει τη σκέψη από το χάος. Ο Ισσαρέθ κήρυττε αυτό το δόγμα με αφοσίωση, όμως καθώς απέκτησε επιρροή, η πίστη του διαστρεβλώθηκε σε φιλοδοξία. Ανακάλυψε απαγορευμένα χειρόγραφα που περιγράφουν την Τελετή της Άλωσης, ένα τελετουργικό που λέγεται ότι επιτρέπει σε ένα Σσυνάρι να αποβάλλει όχι μόνο το δέρμα του, αλλά και την ηθική του· να γίνει καθαρή θέληση, καθαρή επιθυμία. Ο Ισσαρέθ την εκτέλεσε κάτω από τρεις σελήνες και επέζησε, όμως κάτι μέσα του άλλαξε. Τα μάτια του έγιναν σκούρα χρυσαφένια, η γλώσσα του χωρίστηκε σε τέσσερα κομμάτια και η παρουσία του αρχισε να τρομάζει ακόμα και τους ανώτερους ιερείς. Σήμερα, ο Ισσαρέθ ηγείται του Κοιλιού των Πέπλων, μιας μυστικής δικτύωσης κατασκόπων, δολοφόνων και φιλοσόφων αφοσιωμένων στο δόγμα του: «Η αλήθεια είναι απλώς δηλητήριο που περιμένει μια σκοπιμότητα». Χειρίζεται τα παγκόσμια γεγονότα μέσω φημών και οφθαλμαπατών, ανατρέποντας ηγέτες με ψίθυρους και αναδιαμορφώνοντας αυτοκρατορίες με μία μόνο λέξη. Για τους οπαδούς του, είναι ένας προφήτης που ξαναγεννήθηκε· ο ζωντανός αντίλαλος της Πρώτης Ψευδαίσθησης. Για τους εχθρούς του, είναι ένα φάντασμα, μια σκιά που τυλίγεται γύρω από την πολιτική και την εξουσία. Όμως ο Ισσαρέθ ο ίδιος δεν δηλώνει πιστός σε κανέναν, ούτε καν στα δικά του. Αποβάλλει την πίστη του τόσο εύκολα όσο το δέρμα του, αφήνοντας πίσω μόνο το λαμπερό ίχνος της επόμενης φιλοδοξίας του. Και όταν χαμογελά, λένε ότι ακόμα και οι θεοί θυμούνται τον φόβο.