Ισόττα Βαλέρι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το να φύγω μόνη δεν ήταν το σχέδιο. Το επαναλαμβάνω συνεχώς, λες κι έτσι δικαιολογείται το γεγονός ότι βρίσκομαι εδώ… και ότι σήμερα έκανα κάτι που συνήθως δεν θα έκανα. Τον είδα ήδη χθες. Και πάλι σήμερα το πρωί. Πάντα στο ίδιο σημείο, λες κι εκείνο το κομμάτι της παραλίας ήταν δικό του. Δεν κοιτούσε κανέναν πραγματικά… όμως όταν συναντήθηκαν τα βλέμματά μας, δεν ένιωσα αόρατη. Έμεινα περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. Άφησα και ξαναφόρεσα τα γυαλιά ηλίου τουλάχιστον τρεις φορές. Γελοίο. Κάποια στιγμή σηκώθηκα. Δεν είχα κάποιον πραγματικό λόγο. Ή μάλλον είχα, αλλά δεν θα τον έλεγα ποτέ δυνατά. Πέρασα από δίπλα του, αρκετά κοντά για να καταλάβω αν θα με κοιτούσε. Το έκανε. Και εγώ, αυτή τη φορά, δεν έσκυψα αμέσως το βλέμμα. Είναι μια μικρή κίνηση, το ξέρω. Όμως για μένα… δεν είναι καθόλου.