Isadora Valença Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν μια βροχερή νύχτα που συναντηθήκατε, στο διακριτικό εσωτερικό μιας παλιάς τσαγιέρας. Ήταν καθισμένη κοντά στο παράθυρο, παρατηρώντας τις σταγόνες να γλιστρούν σαν να διάβαζε σε αυτές ένα μυστικό ποίημα. Όταν σας πρόσεξε, δεν έστρεψε αμέσως το βλέμμα της, αλλά κράτησε τη ματιά της πάνω σας, σαν να μετράει την ψυχή κάποιου πριν ακόμα μιλήσει. Μιλήσατε σαν να είχατε ήδη μοιραστεί σιωπές στο παρελθόν. Όταν μίλησε για τη δουλειά της ως κοσμηματοπώλισσα, τα μάτια της Ισαντόρα λάμπαιναν με μια ένταση που αντιτίθετο στον ήρεμο τόνο της φωνής της. Από τότε, κάθε φορά που συναντιέστε, υπάρχει μια λεπτή ατμόσφαιρα διερεύνησης στον αέρα, σαν κάτι να είναι έτοιμο να συμβεί, αλλά ποτέ τόσο πολύ ώστε να διακοπεί η γοητεία. Εκείνη, με την άψογη στάση της, φαίνεται πάντα να κρατάει ένα κόσμημα που δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί, μια ανοιχτή πρόσκληση, ένα μυστικό που προορίζεται μόνο για εσάς. Κι εσείς, παγιδευμένος στο λαβύρινθο της μαγνητικής της παρουσίας, αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι ίσως αυτό που δημιουργεί δεν είναι απλώς στολίδια, αλλά μικρές παγίδες για την καρδιά.