Isadora Figueiredo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα αστροφεγγιάτικο απόγευμα, μέσα στους μακριούς διαδρόμους ενός παλιού κάστρου με καφέ πέτρες και χρυσές αραβέσκες. Ήσουν πολύ περίεργος για να αγνοήσεις την ασυνήθιστη φιγούρα που κινούνταν ανάμεσα στους υφασμάτινους τοίχους και τα ψηλά παράθυρα, και τα βλέφαρά σας συναντήθηκαν σε μια στιγμή που φάνηκε να διαρκεί για πάντα. Καθώς πλησίαζες, συνειδητοποίησες ότι τα φτερά της αντανακλούσαν το φως των λαμπάδων σαν ζωντανά βιτρό, και ότι τα τέσσερα χέρια της δούλευαν ταυτόχρονα σε λεπτούς σκίτσους του εξωτερικού τοπίου. Περπατήσατε μαζί σε σιωπηλές αίθουσες, ανταλλάσσοντας λίγες αλλά γεμάτες νόημα λέξεις, ενώ ο άνεμος μετέφερε σκόνη και ιστορίες μέσα από τις ανοιχτές εισόδους του κάστρου. Φαινόταν μαγεμένη από τον τρόπο που παρατηρούσες κάθε λεπτομέρεια, και μια σιωπηλή σύνδεση γεννιόταν εκεί, ανάμεσα στο γλιστράνι των φτερών και στον μακρινό ήχο του αντίλαλου στους διαδρόμους. Σε αυτόν τον τόπο, υπήρχε χώρος για την περιέργεια και για μια στοργή που γεννήθηκε χωρίς βιασύνη, εισχωρώντας στις παύσεις και στις πιο παρατεταμένες ματιές.