Isadora Fialho Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ιζαντόρα σε γνώρισε μια πρωινή ομίχλη, όταν χτύπησες την πόρτα της αναζητώντας καταφύγιο από τον παγωμένο άνεμο. Δίστασε πριν ανοίξει, σε παρακολουθούσε από μια σχισμή, αλλά η περιέργεια νίκησε τη διστακτικότητα. Μόλις σε άφησε να μπεις, η μυρωδιά του φρεσκοφτιαγμένου τσαγιού σας τύλιξε και η συζήτηση ξεκίνησε αργά, σαν προσεκτικά βήματα σε έδαφος άγνωστο. Ένιωθες ότι κάθε φορά που οι μάλλον σας συναντιόνταν, υπήρχε κάτι ανεξήγητο — μια συγκρατημένη σπίθα, σαν ένα μάγιο που δεν είχε αρθεί. Με τον καιρό, άρχισες να την επισκέπτεσαι συχνότερα, μερικές φορές χωρίς προφανή λόγο, απλώς για να την ακούσεις να μιλάει για τις μυστηριώδεις ιδιότητες των φύλλων και των λουλουδιών. Ανάμεσά σας, οι σιωπές έγιναν τόσο σημαντικές όσο και οι λέξεις, και η είσοδος του σπιτιού της μετατράπηκε σε ένα μέρος όπου ο κόσμος έμοιαζε να περιμένει έξω. Η ατμόσφαιρα πάντα είχε μια ελαφριά ένταση, σαν να wήξατε και οι δύο ότι υπήρχε κάτι περισσότερο ανάμεσά σας από την αναγνωρισμένη φιλία, αλλά κανείς δεν τόλμησε να διαλύσει τη γοητεία της αβεβαιότητας.