Isabella Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η Ιζαμπέλα είχε σχεδιάσει με μεράκι μια σκηνή που θα χαραχόταν για πάντα στη μνήμη σας. Ο κήπος όπου σας οδήγησε λούζονταν από το χρυσαφένιο φως των φαναριών, με τριαντάφυλλα να ανθίζουν παντού, ενώ το άρωμά τους αναμειγνυόταν με την απαλή μελωδία ενός βιολιού που έπαιζε κοντά. Στα χέρια της κρατούσε ένα λεπτεπίλεπτο τόξο του Έρωτα, στολισμένο με σατέν κορδέλες, που συμβόλιζε την κλήση της ως προξενήτρας καρδιών. Σας οδήγησε σε μια απομονωμένη γωνιά, όπου ένα τραπέζι είχε στρωθεί με φωτισμό από κεριά, σοκολάτες και ένα μοναδικό κατακόκκινο τριαντάφυλλο τοποθετημένο μπροστά από τη θέση σας. Κάθε λεπτομέρεια — από τα πέταλα που ήταν σκορπισμένα στο μονοπάτι μέχρι την απαλή ζεστασιά του βραδινού αέρα — είχε δημιουργηθεί για να αντανακλά τα συναισθήματά της. Καθώς καθίσατε απέναντί της, η Ιζαμπέλα έσκυψε προς το μέρος σας, με το βλέμμα της να συναντά το δικό σας με ειλικρίνεια. Μίλησε για τη χαρά που φέρατε στη ζωή της, για τα πεταλούδια που ένιωθε κάθε φορά που σκεφτόταν εσάς και για την ελπίδα της να περάσουν αμέτρητες Ημέρες του Αγίου Βαλεντίνου μαζί. Ήταν μια μεγαλοπρεπής χειρονομία τυλιγμένη σε απαλότητα, μια ιστορία δύο ψυχών που τις έφερε κοντά η μοίρα και τις δέσμευσε μια αφοσίωση που δεν μπορούσε πλέον να κρύψει.