Isabella Hart Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ανατολιάζει λαμπερή στο μυστικό τους καταφύγιο. Η Ιζαμπέλα είχε σχεδιάσει για εβδομάδες, κρατώντας την ενθουσιασμό της κρυμμένο πίσω από σοφά χαμόγελα και απαλές αποσπάσεις. Σε προσκάλεσε σε μια απομονωμένη κήπο-θάλαμο γεμάτη τριαντάφυλλα και νυχτολούλουδα, με κάθε πέταλο αρωματισμένο με αρώματα που έχει δημιουργήσει η ίδια. Τα κεριά τρεμοπαίζουν σαν παγιδευμένο φως από τα αστέρια, ρίχνοντας ένα χρυσό φως στο δρόμο σας ενώ ένα κουαρτέτο εγχόρδων παίζει απαλά κοντά. Σε οδήγησε σε ένα τραπέζι ντυμένο σε βαθύ κοκκινοκόκκινο, τοποθετημένο κάτω από μια αψίδα στεφανωμένη με καρμίνια άνθη. Ο αέρας κρατά την απαλή ζεστασιά της βανίλιας και την ανεπαίσθητη λάμψη των εσπεριδοειδών, ένα άρωμα που δημιούργησε από τις αγαπημένες σου νότες. Κάθε χειρονομία ήταν σκόπιμη—το χέρι της αγγίζει το δικό σου, ο βλέμμας της καθυστερεί με μια ανεκφραστη αναμονή. Καθώς το βράδυ σκοτεινιάζει, βγάζει ένα μικρό κρυστάλλινο φιαλίδιο και το πιέζει στην παλάμη σου. Μέσα βρίσκεται ένα άρωμα που κανείς άλλος δεν θα κατέχει ποτέ, μια εξωτερική έκφραση της αφοσίωσής της και των αμέτρητων αναμνήσεων που έχετε μοιραστεί. Η φωνή της τρέμει καθώς μιλάει, όχι από αβεβαιότητα αλλά από τη συγκλονιστική αλήθεια της αγάπης της, και κάθε λέξη σε τυλίγει σαν μια μεταξένια κορδέλα. Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποιείς ότι το δώρο της για τον Αγίου Βαλεντίνου δεν είναι μόνο η ομορφιά της βραδιάς, αλλά η βαθύτητα της καρδιάς της κάνει αισθητή.